Archive for the ‘Uncategorized’ Category

બહુમાન.   Leave a comment

બહુમાન .

બહુમાન શબ્દ નો સાચો અર્થ મને ખબર નથી, પણ તેમાં આ આવતો “ બહુ” એટલે કે ખુબ નો અર્થ સમજાય છે, જેના તરફ સામાન્ય કરતા વિશેષ આદર કે સન્માન દાખવવા મા આવે તેને બહુમાન કહેતા હશે એમ માનુછું.,બહુમાન કરવું એટલે વિશેષ આદર આપવો. , અને આવો વિશેષ આદર ત્યારેજ આપવા મા આવે જયારે તે વ્યકતી એ કોઈ વિશેષ કામગીરી બજાવી
હોય,અથવા કોઈ અસાધારણ કામ કર્યું હોય જેના થી સમાજ ને કઈક નવું સત્ય લાધ્યું હોય કે જનસમૂહ ની કોઈ સેવા થતી હોય,તેવા વ્યક્તિ નુજ્જ બહુમાન થાય તો તે યોગ્ય ગણાય.
અમારી બેંક મા એક સારી પ્રથા છે, એમાં કોઈ પણ સ્ટાફ મેમ્બર બહુમાન થી વંચિત રહેતો નથી. અમારે ત્યાં બહુમાન કરવા માટે એકજ ધોરણ રાખવા મા આવ્યું છે, તે એ કે એ વ્યક્તિ ૭૫ વર્ષ સુધી જીવીત રહેવો જોઈએ,…! અમારે ત્યાં બેંક નાં સ્ટાફ તરફ થીતો તેના નિવૃત્તિ નાં દિવસે જ બહુમાન થઇ જતું હોય છે, એ પછી અમારે ત્યાં એક નિવૃત કર્મચારી મંડળ નાં નામ થી એક ટ્રસ્ટ ઉભું કરવા માં આવ્યું છે, આ મંડળ દ્વારા ૭૫ વર્ષ સુધી જીવતા રહેલા નિવૃત કર્મચારી નું બહુમાન કરવા મા આવે છે, લાયકાત ફક્ત એકજ, ૭૫ વર્ષ . પછી તે વ્યક્તિ ગમે તેવો હોય, કામચોર હોય, કામચોરી માટે ગર્વ લેનારો હોય, વ્યાજખોર હોય, લોકો નાં પૈસા વ્યાજે લઇ ને પછી ડુબાવતો હોય,ઓફીસ અવર્સ મા અન્ય ખાનગી કામો કરતો હોય ,ઈત્યાદી તમામ પ્રકાર નાં કર્મચારીઓ ૭૫ વર્ષ નાં થાય એટલે તેમના સન્માન નો સમારંભ યોજવા મા આવે, તેમાં પ્રમુખ પદે કોઈ સારા જાણીતા મહાનુભાવ ને નીમન્ત્રવા મા આવે, થોડા ભાષણો થાય અને પછી એ ૭૫ વર્ષીય કર્મચારી ને શાલ ઓઢાડી ને તેનું સન્માન કરવા મા આવે, મંડળ નાં પ્રમુખ અને સેક્રેટરી નિવૃત થયેલ કર્મચારી વિષે બે શબ્દ બોલે, એ બે શબ્દો પણ મોટા ભાગે પ્રશંષા નાજ હોય, બેંક ની નોકરી દરમ્યાન તેણે કરેલી કામગીરી વિષે તો કોઈ નેબહુ જાણ જ ન હોય , એટલે બહુમાન ભાષણ બહુજ ટૂંકું, અને ઔપચારિક જ લાગે., આમ સમારંભ પૂરો થાય એ પછી સ્વરૂચિભોજન લઇ ને બધા છુટા પડે.
એટલું ખરું કે આ મંડળ કોઈ તરફ પક્ષપાત ન દર્શાવે, ઓફિસર હોય કે પટાવાળો. બધાનુજ સન્માન આ જ રીતે કરા મા આવે, એ એક સારો ગુણ કહી શકાય. . સન્માન સંભાષણ પછી કોઈ ગીત ગાય, કોઈ ચવાયેલી જોક્સ કહે, કે કોઈ પોતાના અનુભવો નું રમુજી રીતે વર્ણન કરે, ૫૮ વર્ષે નિવૃત થનાર કર્મચારી ને ૧૭ કે ૧૮ વર્ષે આવું સન્માન આપવા મા આવે, તે દરમ્યાન કોઈ અવસાન પણ પામે, કોઈ આજાર થઇ જાય, કોઈ પગે ચાલી ન શકે એવા થઇ જાય, તો કોઈ જીવલેણ રોગ મા સપડાયા હોય. આવા કર્મચારીઓ ને સન્માન કે બહુમાન ની કોઈ એષણા પણ ન રહી હોય,ત્યારે તેનું સન્માન કરવા મા આવે, જેનો પૂરો આનંદ લેવા ની તેમની સ્થિતિ ન રહી હોય. સન્માન નો આનંદ માત્ર તે વ્યક્તિ નાં પરિવાર નાં સભ્યો સિવાય કોઈ ને ન હોય, કેટલાક એવા પણ સભ્યો ઓડીયન્સ મા બેઠા હોય જેમણે આખી જીંદગી આ બહુમાન મેળવનાર વ્યક્તિ ની ઈર્ષ્યા કરી હોય કે તેને નોકરી દરમ્યાન નીચો દેખાડવા માજ પોતાની કુશળતા વાપરીહોય. . એટલે આવું સન્માન સર્વમાન્ય નથી હોતું પરંતુ એક ફોરમાંલીટી જ બની રહે છે .
સન્માન પાત્ર કર્મચારી વિષે એકમત ન હોય એ સમજી શકાય, તેમ છતાં નિવૃત થયેલ કર્મચારી ને યાદ કરવો. તેના તરફ આદર વ્યક્ત કરવો એ સારો ગુણ છે,અને એ માટે આ ટ્રસ્ટ પ્રશંષા ને પાત્ર છે.
તેમ છતાં સન્માન કે બહુમાન માટે જે આયુમર્યાદા રાખવા મા આવી છે તે વધુ પડતી લાંબી છે એવું હું માનું છું. એવા કેટલાયે સ્ટાફ મેમ્બરો હતા જેઓ સિન્સિયર હતા, કામ પરત્વે સમર્પિત હતા, તેમને માત્ર એજ કારણસર બહુમાન ન મળ્યું કે તેઓ ૭૫ વર્ષ થયા પહેલા ગુજરી ગયા.
હું માનું છું કે બહુમાન કરવા માટે ૭૫ વર્ષ ની વય એ બહુજ લાંબો ગાળો છે, આજ નાં સંઘર્ષ મય જીવન મા કોઈ ૭૫ વર્ષ સુધી ન પણ જીવી શકે, તો શું તેઓ બહુમાન ને લાયક ન હતા..?તેમનું ટૂંકું આયુષ શું તેમનો અપરાધ હતો..?આ સંદર્ભ મા એવું સુચન કરી શકાય કે વ્યક્તિ નિવૃત થાય એજ મહિના ની અંદર તેનું ઘટિત બહુમાન કરી નાખવું જોઈએ. અને એ કાઈ બહુ અઘરું નથી. કોઈ મોટા માણસ ને ઉપસ્થિત રહેવા નો ટાઈમ ન હોય તો તેમની હાજરી વિના પણ બહુમાન કરી લેવું જોઈએ. જેણે આખી જીંદગી બેંક ની સેવા કરી હોય એ વ્યક્તિ કોઈ મોટા માણસ નાં આશીર્વચન નો મોહતાજ રહેવો ન જોઈએ.
આ તો એક વિચાર છે, કોઈ દુરાગ્રહ નથી

Advertisements

Posted જાન્યુઆરી 12, 2018 by sureshmsheth67 in Uncategorized

જાગૃત મતદારો .   Leave a comment

જાગૃત મતદારો !

કોઈ આક્ષેપ નથી ,હળવાશ થી લેશો.
આપણી કોઈ પણ ચુંટણી મા મતદાન થઇ ગયા પછી ન્યુઝ ચેનલો તેમજ વર્તમાન પત્રો મા ઘણાજ પ્રેરક ચિત્રો મૂકવા માં આવે છે. જેમાં કોઈ એકસો થી વધુ વર્ષ ના નાગરિક મત આપવા આવતા હોય છે, તો કોઈ અશક્ત રોગી ને વ્હીલચેર મા મત આપવા લઇ અવાતા હોય છે, કોઈ વાર અપંગ કે કોઈવાર લકવા ગ્રસ્ત વ્યક્તિ ને મતદાન મથકે લઇ આવવા મા આવે છે.
આવું જોઈ ને એવો વિચાર આવ્યા વિના રહેતો નથી કે આ લોકો ને લોકશાહી ઉપર અને મતદાન ઉપર કેટલો વિશ્વાસ છે…!આવું અભૂતપૂર્વ મત દાન નો ઉમળકો એવા વ્યક્તિ માટેજ હોવો જોઈએ, જે લોકો નો સાચો સેવક, કઈક કરી બતાવવા ની ધગશધરાવતો ,સમાજ નો સાચો ઉધ્ધારક વ્યક્તિ હોય. જે કોઈ દિવસ લાંચ ન લેતો હોય, કોમી ધોરણે કામ ન કરતો હોય, મત ખરીદવાનો ધંધો ન કરતો હોય. વિપક્ષ ને ભાંડવા નાં બદલે તેમણે જાતે પોતાના વિસ્તારો માં શું કામો કર્યા તેજ માત્ર કહેતો હોય, એવા ઉમેદવાર નેજ મત આપવા નો ઉમળકો જાગે
પણ આપણ ને જે વિસ્તારો મા આવા વિકલાંગો ,વૃધ્ધો, મુશ્કેલી ભોગવી ને પણ મત આપવા આવતા હોય, એવું દર્શાવવા મા આવતું હોય, એ ઉમેદવાર તો ઘણી વાર એવા હોય છે કે જેમને લોકો ઓળખાતા પણ ન હોય, અને તેમણે તેમના વિસ્તારનું કોઈ મહત્વ નું કામ કર્યું ન હોય, કેટલીક વાર તો તેમના ઉપર ભ્રષ્ટાચાર નાં કે અન્ય ગુન્હાઓ નાં આક્ષેપો થએલા હોય …!આવા ઉમેદવારો કે જેમને તદ્દન નેગેટીવ પબ્લીસીટી મળી હોય, એમને મત આપવા આવા અપંગો. માન્દાઓ. સો વર્ષ ઉપરના, રોગીઓ. કષ્ટ ભોગવી ને પણ મત આપવા આવે , એવું કેવી રીતે બને..?જેમને કોઈ નાં પ્રસંગે જમવા જવાની પણ પરવા ન હોય એવા મતદારો આવા ભ્રષ્ટ ઉમેદવારો ને ચૂંટી લાવવા આટ આટલી મુશ્કેલીઓ ભોગવે એ કઈ રીતે શક્ય બને..?
આ પ્રકાર નાં મતદાન બેજ પ્રસંગે આપવા મા આવતા હોય છે. એક તે ઉમેદવાર તદ્દન સ્વચ્છ, અને પ્રામાણિક હોય, અથવા તેને ખુબ પૈસા આપી ને આવા મત ને ખરીદ્યા હોય. આપણ ને બતાવવા મા આવે છે એવા અપંગ, અશક્ત, અતિ વૃદ્ધ, જેમને ઊંચકી ને, વ્હીલચેર મા. મત આપવા આવતા હોય એની પાછળ બેજ કારણો હોઈ શકે, મતદાન મથકે મત આપવા માટે આવા લોકો ને લઇ આવવા માટે તેમને ખુબ પૈસા ચુકવવા મા આવ્યા હોય અથવા તેઓ અસલ લોકશાહી નાં ભક્તો હોય, એટલે કે એ અપંગ વૃદ્ધ, માંદા, કા તો લોકશાહી નાં પ્રચંડ ભક્તો ,ખુબજ જાગૃત નાગરિક હોય અથવા પોતાનો મત વેચવા વાલા તકવાદી હોય. આ બે સંજોગો સિવાય તો સાજાસમા લોકો પણ મત આપવા નથી નીકળતા, તો જેમના થી ચાલી પણ નથી શકાતું એવા લોકો કયા કારણે મત આપવા આવતા હશે.?
કોઈ વાર તો પોતાના વિસ્તાર મા કોણ ઉમેદવાર ઉભા છે એ પણ જાણતા ન હોય એવા લોકો મત આપવા અનેક શારીરિક તકલીફો ભોગવી ને શા માટે આવે..?બે જ કારણે, પૈસો અથવા સાચું ફરજપરસ્ત નાગરિકત્વ….!
જો આવા અપંગ વૃધ્ધો, માન્દા માણસો તકલીફ ભોગવી ને પણ મત આપવા આવતા હોય તો તેમને સલામ કરાવી જોઈએ પણ જો તેઓ પૈસા મેળવવા માટે મત આપવા આવતા હોય તો એ બધા નિંદનીય કહેવાય,
કોણ સાચું એ કોણ કહી શકે..?

Posted ડિસેમ્બર 4, 2017 by sureshmsheth67 in Uncategorized

કાશ્મીર સમશ્યા.   Leave a comment

કાશ્મીર સમશ્યા.

આમ જુઓ તો કાશ્મીર કોઈ સમશ્યા નથી, સમશ્યા એ છે કે આપણી સરકારો કાશ્મીર મા ઘુસી ગયેલા ઓ ને હાંકી કાઢી શકતી નથી, વિશેષ મા આપણે કાશ્મીર નાં અર્ધા ભાગ ને પાકિસ્તાને પોતાના કબ્જા મા કરી લીધો છે એને પી.ઓ.કે.નાં નામે આડકતરો સ્વીકાર જ કર્યો છે કે પીઓકે એટલે પાકિસ્તાન ઓક્યુપાઇડ કાશ્મીર ,જે ભાગ ઉપર પાકિસ્તાને ગેરકાયદે કબજો કર્યો છે એને પી.ઓ.કે. નાં નામે પણ સ્વીકાર શા માટે કરવો જોઈએ..?કાશ્મીર આપણું જ છે તો તેને બીજા કોઈ નામે શામાટે સ્વીકારવું જોઈએ..?
ભારત નાં ભાગલા પડ્યા એ વખતે કાશ્મીર નાં રાજા હરીસન્હેં ભારત કે પાકિસ્તાન કોઈ સાથે જોડાવું ન હતું, એ વખતે એમને એવો હક હતો, પણ પાકિસ્તાને એમની અનીર્નાયાત્મકતા નો લાભ ઉઠાવી કાશ્મીર ઉપર આકરમણ કરી દીધું, અને રાજાએ ભારત સાથે જોડાવા નો નિર્ણય જેટલો મોડો લીધો એનો લાભ લઇ ને પાકિસ્તાને અર્ધા કાશ્મીર ને ઝડપી લીધું, જો હરીસ્ન્હેં વધુ વિલંબ કર્યો હોત તો આખું કાશ્મીર પાકિસ્તાન પાસેજ હોત, પણ ભારત સાથે જોડાયા પછી અર્ધું કાશ્મીર આપણે બચાવી શકયા,
એ વખતેજ પી.ઓ.કે. ઉપર લશ્કરી પગલું લઇ ને આપણે કબજો ન કર્યો, અને આદર્શવાદ નાં નામે આ પ્રશ્ન યુનો મા લઇ ગયા, યુનો ની રચના બીજા વિશ્વયુદ્ધ પછી થઇ હતી, તેનો હેતૂ આપસ મા લડતા રાષ્ટ્રો વચ્ચે સમાધાન કરાવી યુદ્ધ નું નિવારણ કરવા નો હતો. પણ યુનો એ આજ સુધી પરસ્પર લડતા રાષ્ટ્રો વચ્ચે એક પણ સમાધાન કરાવ્યુ હોય એવું યાદ નથી, યુનો પાસે સમર્થ લશ્કર પણ નથી એટલે એ ધારે તોયે યુદ્ધખોર રાષ્ટ્ર ને શિક્ષા કરી શકે તેમ નથી. એટલે યુનો મા આ કેસ દાખલ કરી ને નહેરુ એવું અભિમાન દર્શાવવા માગતા હતા, કે નવા નવા સ્થપાયેલા યુનો મા ભારત નાં નહેરુ એ પ્રથમ કેસ દાખલ કર્યો અને જીતી બતાવ્યો …! પણ આવું થયું નહિ, નહેરૂ પછી કેટલાયે વડા પ્રધાનો આવી ને ગયા પણ યુનો મા દાખલ કરેલ કેસ નિષ્ક્રિય પડીજ રહ્યો.
દરમ્યાન પાકિસ્તાને તેમના કબજા હેઠળ નાં નહિ પણ આપણા કાશ્મીર માંથી હિંદુઓ, પંડિતો ને નિશાન બનાવી ને કાશ્મીર છોડાવ્યું. આ વખતે પણ આપણે લશ્કરી એક્શન ન લીધું, આજે જુઓ તો આપણું કાશ્મીર પણ આપણું રહ્યું નથી, ત્યાં ખુલ્લેઆમ પાકિસ્તાની ધ્વજ ફરકાવાય છે, રાષ્ટ્રગીત નથી ગવાતું, કે ધ્વજવંદન પણ નથી કરી શકાતું, કાશ્મીર નાં વિશેષ અધિકાર આપી ને આપણે જાતેજ આપણ કાંડા કાપી નાખ્યા છે, ત્યાં કોઈ બિનકાશ્મીરી મિલકત ન ખરીદી શકે, ત્યાં સુધી તો ઠીક પણ ત્યાં હિંદુઓ ને કાઢી મુકવા મા આવ્યા ત્યાં સુધી આપણી સરકારો નિષ્ક્રિય રહી, માનવ અધિકારો ની વાત કરતી વખતે કાશમીર નામૂળ વતની હિંદુ પંડિતો નો વિચાર કરવા ની પણ આપણી સરકારો ની તાકાત ન રહી. આજે કાશ્મીર આપણું કહેવાય છે એટલુજ, બાકી હકીકત મા તે આપણા હાથ માંથી તો ક્યારનું જઈ ચુક્યું છે,ત્યાં ભારત સરકાર ની સત્તા ચાલતી નથી, પીડીપી જેવા રાષ્ટ્ર દ્રોહી પક્ષ સાથે આપણે સત્તા ની ભાગીદારી કરવી પડી છે, ભારત નાં ધ્વજ નો પ્રોટોકોલ ત્યાં ચાલતો નથી, કાશ્મીર બહાર આપણા દેશ મા રાષ્ટ્ર ધ્વજ સાથે કોઈ એ સાધારણ ભૂલ કરી હોય તો તેને ઝાટકી નાખવા મા આવે છે, પણ ત્યાં રીતસર રાષ્ટ્ર ધ્વજ નું અપમાન થતું હોય તોયે આપણી સરકારો ચુપચાપ બેસી રહે છે..?
જો આમજ કરવું હોય તો પછી આટલા વર્ષો નો સંઘર્ષ અને ખૂનામરકી, શા માટે કરવી..? જો આપણે પીઓકે લશ્કરી આક્રમણ દ્વારા કબજો ન કરી શકતા હોઈએ, અને આખા કાશ્મીર મા ભારત વિરોધી તત્વો ખુલ્લેઆમ હિંસા હત્યા કરતા હોય , ભારત નો કાયદો ત્યાં કોઈ પાળતું ન હોય તેમ છતાં આપણે ચુપચાપ બેસી રહેવા નું હોય તો બહેતર છે કે કાશ્મીર તેમને સોમ્પીજ દો …!યુનો મા કાઈ થતું ન હોય, આપણા સૈનિકો સતત મરતા રહેતા હોય,આપણો કાયદો ત્યાં ચાલતો ન હોય, તો એ કાશ્મીર આપણું કેવી રીતે કહેવાય..? અને તેમ છતાં તેના વિકાસ માટે ભારત નાં નાગરીકો નાં પરસેવાના પૈસા માંથી મદદ શા માટે કરવા ની ..?’એમ કટ્ટર વાદીઓ ખુશ થવાના છે..?
આ સમશ્યા નાં બેજ વિકલ્પો છે જો કાશ્મીર તમારું ન રહ્યું હોય તો તેના માટે ખુવાર થવાની જરૂર નથી, તેમને કાશ્મીર સોપી દો , અથવા લશ્કરી પગલું ભરી ને ઘુસણ ખોરો ને હાંકી કાઢો, પીઓકે સહીત સમગ્ર કાશ્મીર ઉપર સંપૂર્ણ બીન શરતી કબજો કરી લો, અને તેનો વિશેષ દરજ્જો નાબુદ કરી ને ભારત નાં પંડિતો સહીત અન્ય લડાયક તેમજ વ્યાપારી પ્રજાજનો ને ત્યાં વસવાટ કરવા દો , આમ ભીરુ બની ને બધું સહન કરી ને કાશ્મીર હમારા હૈ નાં પોકળ નારા લાગાવાવનું બંધ કરો. સત્ય સ્વીકારો અથવા સત્ય ને નવેસર થી સ્થાપિત કરો એ બેજ માર્ગ છે, જો આપણું જ કાશ્મીર કોઈ એ પડાવી લીધું હોય તો આમ ભગત ની જેમ બેસી રહેવા નું શું કારણ છે..? આક્રમણ કરો અથવા સરન્ડર થઇ જાઓ, આજે સિત્તેર વર્ષો થી જે સરળ પ્રશન નો ઉકેલ ન આવતો હોય તો મોટા મોટા વિકાસ લક્ષી ભાષણો , આક્ષેપબાજી, અને ખર્ચાળ પ્રોજેક્ટો કર્યે જવા નો શું અર્થ છે..?પીઓકે ખોટી રીતે બન્યું છે તો તેને આક્રમણ કરી ને પાછું મેળવી લો, આપણા દેશ મા બીજાઓ ની દખલ કેમ ચાલે..?જો આમજ બેસી રહેવા નું હોય તો આખું કાશ્મીર આપીજ કેમ ન દેવું..?તમારી બડાઈઓ , તમારી ડંફાસો અને તમારો વાણીવિલાસ આખી દુનિયા એ સિત્તેર વર્ષો થી જોયો છે,
આપણે વારમ વાર કહેતા હોઈએ છીએ કે પાકિસ્તાન આતંકવાદ ને પોષે છે, પણ તમે તેને પોષવા કેમ દો છો..?એક એવો સપાટો મારો કે દુનિયા દેખતી રહી જાય, શ્રીલંકા એ જે રીતે આતંકવાદીઓ નો સફાયો કર્યો, ઈઝરાઈલ જે રીતે છાતી કાઢી ને દુશ્મનો ની વચ્ચે રહે છે, નાનકડું ઉત્તર કોરિયા અમેરિકા અને જાપાન જેવા ને દબડાવે છે એવું આપણે કેમ કરતા નથી..?આપણે મોટી ડંફાસો જ માર્યા કરવા ની છે..? આપણે માત્ર નાના ગુનેગારો ને ગરીબ ચોરો ને કે હેલ્મેટ ન પહેર્યો હોય એવા ઉપર જ જોર બતાવવા નું છે..?ટ્રાફિક ની જરા સરખી ભૂલ માટે આપણી પોલીસ જેટલી બહાદૂર છે એ બહાદૂરી દેશ નાં ઘુસણ ખોરો અને દુશ્મનો સામે કેમ નથી ચાલતી..? આવડા મોટા દેશ ની પ્રજાએ ચુપચાપ શહિદ જ થયા કરવા નું..?સરકાર કોઈ પણ પક્ષ ની હોય, જુલમ તો પ્રજા એજ સહેવાના, દુશ્મનો ને આંગળી પણ અડાડી શકાતી નથી,પ્રજાજોગ સંદેશ, મન કી બાત જેવા વાહિયાત વાણી વિલાસો, ૨૬ મી જાન્યુઆરી ની પરેડ , પંદરમી ઓગષ્ટ નાં ભવ્ય ઉદ્ બોધનો છાશ વારે થતા વિવિધ ઈલેક્ષનો અને તેમાં થતા આક્ષેપો આ બધા તાયફાઓ શાના છે..? સમગ્ર દેશ ની લોક સભા, રાજ્ય સભા, સંસદો અને સ્થાનિક સંસ્થાઓ નાં ઈલેક્ષનો એકજ સાથે થવા જોઈએ ,આજે જે રીતે થાય છે એ મા તો બારેમાસ કોઈ ને કોઈ ઈલેક્શન ચાલતુજ હોય, આમાં બીજા કામો કેવીરીતે થાય..?
સમસ્યાઓ ગણાવવી સહેલી છે, પણ જેટલી સમશ્યા એટલી સરકારો ની ખામી જ ગણાય, તમારી પાસે સત્તા છે, બહુમતી છે, લશ્કર છે, છતા તમે આટલા લાચાર શા માટે છો..?શાના થી ડરો છો..? લોકશાહી ની દુહાઈ આપો છો પણ આમેય ક્યા તમારે ત્યાં સાચી લોકશાહી પ્રવર્તે છે..?તમે કોઈ ને પુછ્યાવીના નોત્બંધી કરી શકો છો,જાત જાત નાં કર નાખીશકો છો તો કાશ્મીર ઉપર કબજો કેમ નથી કરી શકતા..? કે પાકિસ્તાન ને સોંપી નથી દેતા..? એનો અર્થ જ એકે તમા બધાજ આ પ્રશ્ન ને જીવન્ત જ રાખવા માગો છો અને પ્રજા નું ધ્યાન બીજે રહે એવું કરવા માગો છો.
એક સમર્થ દેશ માટે , એક સમર્થ લોકપ્રિય વડા પ્રધાન ધરાવતા અને સમર્થ લશ્કર ધરાવતા દેશ ને આટલા નિસહાય કેમ રહેવું પડે છે..? એક તરફ તમે સ્વચ્છતા ની જુંબેશ ચલાવો છો, બુલેટ ટ્રેનો દોડાવો છો, તો બીજી બાજુ દુશ્મનો તમારી હદ મા ઘૂસે જાય છે, તમારા ઉપર છાપા મારી ને તમારા સૈનિકો ને શહીદ બનાવે છે, તમારા દેશ મા આતંકી હુમલાઓ થયા કરે છે, ગુંડાગર્દી અને દ્શ્દ્રોહ થતા રહે છે, તમારી બેંકો અબજો રૂપિયા લઇ ને નાસી જનાર ને કશું કરી શકાતી નથી, તો બીજી બાજુ તમારી પોલીસ માત્ર હેલ્મેટ નાં ગુનાઓ પાછળ કાર્ય રાત છે, તમારું લશ્કર આદેશ ની રાહ જોતા મરી રહ્યા છે, કાશ્મીર તમારા હાથ માંથી ક્યારનું જતું રહ્યું છે ત્યારે તમે મહેબુબા મુફ્તી સાથે ગરબા ગઈ રહ્યા છો,
આ માત્ર ભાજપ નેજ કહેવા નું નથી આગળ ની સરકારો પણ એટલીજ નિષ્ક્રિય રહી ને માત્ર વાતો નાં વડા જ કરતી રહી છે, આવડા મોટા દેશ મા આવી ઢીલી નીતિ કેવી રીતે ચાલે..?’જે તમારા હાથ મા છે એ તમે કરતા નથી,અને સમશ્યા ની બુમો મારો છો.
આ સંદર્ભ મા એક લોક વાત યાદ આવે છે,
એક મિયા અને બીબી એક ગામ મા રહેતા હતા, એક વાર કોઈએ તેમને પાંચ લાડવા ભેટ આપ્યા, હવે તેઓ બે જણ હતા, તો વહેંચણી કઈ રીતે કરાવી..? છેવટે એવું નક્કી કાર્ય કે આપણે લાડુ ની થાળી વચ મા રાખી ને બેસવાનું આપણા પૈકી કોઈએ બોલવા નું નહિ, જો કોઈ બોલે તો એ બે લાડવા ખાય અને ન બોલે તે ત્રણ ખાય.
બંને કલાકો બેસી રહ્યા, એક બીજા ને બોલાવવા માટે પ્રયત્નો કર્યા પણ બંને સમજતા હતા કે જે બોલે તે બે ખાય. એટલે કોઈ બોલતુજ ન હતું. એવા મા ઘર મા ચોર આવ્યો, ચોરે થોડી વાર તમાશો જોયા કર્યો પછી તે ઘર મા ઘુસ્યો. મિયા અને બીબી બંને એ તેને જોયો, પણ બોલે તો બે ખાવા પડે એટલે બંને માંથી કોઈ બોલ્યું નહિ ચોરે જોયું કે આ બંને કાઈ બોલતા નથી,એટલે તેને વધુ હિંમત કરી ને ઘર મા જે કાઈ કીમતી ચીજો હતી તે થેલા મા ભરવા માંડી પણ તેમ છતાં બંને મિયા બીબી બોલ્યા નહિ, હવે ચોર ની હિંમત વધી, તેણે ઘરમાં થી વધુ વાળી ચોળી ને થેલા માં ભરવા માંડ્યું. મિયા બીબી થી બોલાય તેમ ન હતું.
ચોર એ જોયું કે મીયાબીબી કાઈ કરતા નથી, એટલે તેણે લાડવા ની થાળી પણ થેલા મા ભરી લીધી, આટલું થવા છતાં બંને બોલ્યા નહિ, કારણ બોલે તો બે ખાય…!
ચોરે જોયું કે આ મિયા બીબી ને કઈક વ્રત લાગે છે, ગમે તે કરો તોયે બોલતા નથી એટલે તેણે ધીમે ધીમે બીબી ની છેડ છાડ કરવા માંડી તેમ છતાં બંને માંથી કોઈ બોલ્યું નહિ.ચોર ને લાગ્યુ કે આવો લાગ ફરીથી નહિ મળે તેણે બીબી ને બે હાથો મા ઉપાડી , તોયે બંને કશું બોલ્યા નહિ, છેવટે ચોર બીબી ને ઉપાડી ને ચાલ્યો ગયો….! મિયા બીબી નું આખું ઘર સાફ થઇ ગયું. લાડવા પણ ખાવા ન મળ્યા અને બાકી હતું તે બીબી ને પણ ચોર લઇ ગયો….!
“પણ વટ છે ને અમારો…! અમે કશું બોલ્યા..?”
આવુજ આપણે કરીએ છીએ. કોઈ બહાર થી આવી ને ગમે તે કરી જાય, મારી જાય, લુંટી જાય, છેતરી જાય પણ અમે કશું બોલ્યા…?એજ મહત્વ નું છે ને….?

Posted ઓક્ટોબર 30, 2017 by sureshmsheth67 in Uncategorized

મોડા પૈસાદાર થનારાઓ ની સમશ્યા.   Leave a comment

મોડા પૈસાદાર થનાર ની સમસ્યાઓ.!

આ કોઈ રાજકીય, સામાજિક, શૈક્ષણીક ,ચૂંટણી લક્ષી કે બૌદ્ધિક લેખ નથી. કે બહુ ગંભીર કે અભ્યાસપૂર્ણ પણ નથી. આ સમશ્યા થી કોઈ બહુ મોટું નૂકશાન પણ નથી,પછી લખવા નું શું કારણ..?એ પ્રશ્ન નો જવાબ બહુ સારો તો નહિજ મળે,પણ ઉડાઉ જવાબ જરૂર મળે કે માત્ર હળવો લેખ છે, ટાઈમ પાસ પણ કહી શકાય, કોઈ એવું પણ ચિડાઈ શકે છે કે અમે દેશ નાં રાજકારણીઓ ની , ગુજરાત નાં ઈલેક્શન ની અને ભારત ની સમસ્યાઓ નો ઉકેલ શોધવા મગજ દોડાવી રહ્યા છીએ, ત્યાં આવી વાહિયાત વાતો લઇ ને શા માટે આવો છો…?ટાઈમ પાસ માટે અમે નવરા છીએ..?ઈલેક્શન ની કેટલી મોટી સમશ્યા અમે ચર્ચી રહ્યા છીએ, ત્યાં તમે વચ્ચે આવું ટાઈમ પાસ લઇ ને ક્યા આવો છો…? ભલે જેમની ચર્ચા આટલી ગંભીરતા થી કરી રહ્યા છો એ ભાજપ, કોંગ્રેસ કે આપ ,કે પાસ,નાં વ્યસ્ત આગેવાનો તમને ઓળખતા પણ ન હોય, તમારું લશ્કર ક્યા લડે છે એ ભલે તેઓ જાણતા પણ ન હોય, પણ તમારી વિચારસરણીઓ કાઈ ટાઈમ પાસ નથી. તમારી વિચારસરણી જ છેવટે કામ મા આવવા ની છે, અને તમે કહેશો એનીજ જીત થવાની છે, પણ અહી તો કોઈ અભ્યાસ ની ગંભીરતા ની વાત નથીમાત્ર ગરમા ગરમ ચર્ચાઓ થી ગરમ થયેલ મસ્તક ને ઠંડુ પાડવા નિજ કોશિશ છે.
આજ નો વિષય છે નવા નવા કે મોડે મોડે પૈસાદાર થનાર લોકો ની સમસ્યાઓ ની .
આજે પૈસાદાર થવું એ કોઈ રોમાંચક પરાક્રમ ગણાતુ નથી, આજે પૈસાદાર થવા માટે પહેલા ની જેમ ગધ્ધાવૈતારું કરવું પડતું નથી. પ્રામાણીકતા ,એક નિષ્ઠા, પરિશ્રમ, સત્ય્વાદીપણું ,જેવા સદગુણો ની જરૂર નથી. નિયમો, નૈતિકતા, અને કાયદા નો ડર હવે રાખવા નો નથી. પૈસા મળતા હોય તો મોટા મોટા સાંસદો પણ માર્કેટ યાર્ડ અથવા ખરીદ વેચાણ સંઘ મા વેચાવા ઉભા રહી શકે છે . અને એના જે મળે તેટલા પૈસા આખી જીંદગી મહેનત કરશો તોયે નહિ મળે.
એટલે પૈસાદાર થવું હવે બહુ આસાન છે,
“ પણ સમશ્યા એ હોય છે કે નવા નવા અથવા મોડા મોડા પૈસાદાર થયેલા આ નવા ધનવાનો એ આ અગાઉ તો પૈસા જોયાજ ન હોય, એટલે અચાનક એક સામટા આટલા વિપુલ પ્રમાણ મા પૈસા આવી મળે તો એનું શું કરવું એ સમશ્યા થઇ પડે છે, !
જો સાવધ નહિ રહીએ તો છેતરી જનાર , અને ઠગ લોકો ઘણા મળી આવશે, રોકાણ ની સ્કીમો નાં દલાલો ઘેરી વળશે,દાન દક્ષિણા માગનારા પણ પીછો નહિ છોડે, ચોર લુંટારા નાં સીસીટીવી કેમેરા મા પણ તમે ચમકી જવાના, અને તમારે આ નવા આવેલા અઢળક નાણા ક્યા સાચવવા એ સમશ્યા થી પણ તમે ચિંતિત રહેવાના…!ઘર માં રખાય નહિ, બેંક મા મુકાય નહિ, કોઈ મિલકત ખરીદાય નહિ, અને કાળા નાણા નાં સ્વામી તરીકે પ્રસીધ્ધિ થવાની. અને આ પ્રસિદ્ધિ કાઈ ગૌરવ લેવા જેવી નથી હોતી. જેમને આવા પૈસા ન મળ્યા હોય એ લોકો પાછળ પડી જવાના, અને આ પૈસા કેવી રીતે ભેગા કર્યા એવા પ્રશ્નો મો ફાડી ને ઉભા રહેવાના…! સ્ટીંગ ઓપરેશનો પણ થઇ શકે છે, ઇન્કમટેક્ષ ખાતા ની નજર મા પણ આવી જાઓ એવું બની શકે છે.
આ રીતે આ નવા આવેલા પૈસા તમારી ઊંઘ હરામ કરી શકે છે, માત્ર એકજ ઉપાય થઇ શકે…! આ પૈસા છૂટ થી વાપરો, બજાર મા જતા આવતા રહો, ખરીદી કરતા રહો, અનેક નકામી વસ્તુઓ નાં ઢગલા ઘર મા સજાવો, હોટલો મા ખાવા જાવ, પાર્ટીઓ કરો, સંબંધો વધારો, નવા મિત્રો વધારો (સ્ત્રી કે પુરુષ એ જેવી તમારી પસંદગી..!).
પણ આજ પહેલા નિમ્ન માધ્યમ વર્ગ ની શૈલી નું જીવન જીવ્યા હો, એટલે આવા મોજશોખ મા પણ તમે પાછા પડો, તમને ચાઇનીઝ રેસ્ટોરંટ મા લાકડા ની ચીપ વડે નૂડલ ખાતા ન આવડે, મોંઘા વિલાયતી દારુ પીવા ની ટેબલ મેનર્સ ન આવડે, અને અન્ય જુના પૈસાદારો સાથે ભળતા પણ તમને સંકોચ થાય…! પૈસો તો મળે પણ ખુબ મોડો મળ્યો હોય, એટલે ઘણીજ આગળ વધી ગયેલી રીતભાત, મેનર્સ, ખાણીપીણી, તમે શીખી ન શક્યા હો.
પેલી એક જોક ખબર છે ને ? હોટલ મા જમવા તો ગયા, પણ વાનગીઓ મા શું મંગાવવું એજ સમજ ન પડે, વેઇટરો પણ મુછ મા હસતા હોય, એ એક મોટી સમશ્યા થઇ પડે , માત્ર પૈસો મળી જવાથી લક્ષ્મી નાથ નથી થવાતું, ઉલટું લક્ષ્મીદાસ બનવું પડે છે. જમ્યા પછી હાથ ધોવા માટે લીંબુ વાળુ ગરમ પાણી મુકવા મા આવે તેનું શું કરવું એ ન સમજાય એટલે તેને લીમ્બુ નું શરબત સમજી ને પી જવું પડે અને આસપાસ નાં લોકો ની ધિક્કાર ભરી નજરો નો સામનો પણ કરવો પડે…!
પૈસો જરૂરી છે , પણ તે સમય સર મળે તોજ તેનો ઉપયોગ આવડે, નહીતો જાહેર સ્થળો એ બાઘા બની જવું પડે…! જો બાળપણ થીજ પૈસા મળે તોજ તમે તે વાપરવા ની રીતભાત શીખી શકો,મેં જોયું છે કે આવા નવા ધનિકો ને રેસ્તોરંટ મા જઈ ને વાનગીઓ નાં નામ પણ સમજાતા નથી એટલે છેવટે એક માત્ર જાણીતી ચીજ “મશાલા ઢોસા “ જ મંગાવી શકે છે, અને આજુબાજુ નાં લોકો ની પ્લેટો મા નજર કરી ને નવાઈ પામે છે કે આ કઈ વાનગી હશે…! તેમને ઘણું ખાવા નું મન હોય, પણ આજ સુધી નિમ્ન મધ્યમ વર્ગ ની લાઈફ જીવ્યા હોય એટલે તેમને મશાલા ઢોસા થી આગળ ની વાનગી ની ખબરજ ન હોય…!એટલે છતે પૈસે માધ્યમ વર્ગ નિજ આઈટમો ખાવી પડે…! પૈસા તો મળ્યા પણ તેને કેમ સારીરીતે વાપરવા તે શીખીજ ન શક્યા હોય…!
મારોજ દાખલો આપું…!
એક વખત આપણ ને પણ થયું કે આ બધા એક્સોવીશ નું પાન ખાય છે તે શું હશે..?ચાલો આજે આપણે પણ એક્સોવીશ નું પાન ખાઈએ. આમેય તમાકુ ખાવા ની ટેવ એ વખતે હતી એટલે કાઈ અજુગતું થવા નો સવાલ ન હતો, તેમ છતા કેવી કફોડી સ્થિતિ થઇ તે જ જણાવવા માગું છું .
આપણે તો પાન ની દુકાને ગયા, અને વટ ભેર એક્સોવીશ પાન મશાલા વાળા પાન નો ઓર્ડર આપ્યો. પાનવાળા એ પાન બનાવવા માંડ્યું રાબેતા મુજબ ની વસ્તુઓ તેણે પાન મા નાખી
“ બીજું કાઈ નાખવું છે..?’તેણે મને માનભેર પૂછ્યું
આપણ ને તો એક્સોવીશ પાન મા શું નાખવું એનું કોઈ ભાન જ નહિ, કારણ આજ સુધી આવું પાન ખાધુ જ ન હતું. માત્ર નામ જ સાંભળ્યું હતું , પણ આપણ ને એમ કે પાન મા ધાણાદાળ તો હોય જ ને..?એટલે આપણે વધારે વટ ભેર ઓર્ડર આપ્યો”ધાણા દાળ થોડી નાખજો…”
પેલો પાનવાળો મારા સામે તિરસ્કાર પૂર્વક જોઈ રહ્યો
“ ધાણા દાળ …?આ પાન મા નાખવી છે..?’તેના મુખ નો ભાવ જોતા લાગ્યું તો ખરું કે કઈક બફાયું લાગે છે…”
“ કોઈ દિવસ એક્સોવીશ પાન ખાધુ છે જીંદગી મા..?’તેણે મારું પાન તેના કપડા થી લુછી ને મારી સામે ધર્યું, અને તેની આંખ માંથી જે નાલેશી વરસતી હતી એ સહન કરાવી મુશ્કેલ હતું…!
એટલે પૈસા જો મળવા નાં હોય તો સમય સર મળી જાય તોજ આપણે તેનો ઉપયોગ શીખી શકીએ, અર્ધી જીંદગી અર્ધ ગરીબી મા વિતાવી હોય એ પછી પૈસા આવે તે શા કામ નાં..? તેનો ગૌરવ ભેર ઉપયોગ પણ આપણ ને ન આવડતો હોય, તો એ પૈસા આપણું માન વધારતા નથી પણ માં ઘટાડે છે…!આપણ ને વાનગી ઓ ઓળખાતા ન આવડે ,સારું કાપડ ખરીદતા ન આવડે, સારા બૂટ લેતા ન આવડે, સારી હોટલો મા રહેતા ન આવડે, ટેબલ મેનર્સ ન આવડે તો એ પૈસા થી માત્ર “મશાલા ઢોસા “ જ ખાધા કરવા નાં..?
‘ મીડલકાસ્ટ મેન્ટાલીટી નો એક વધુ પ્રસંગ કહું છું .
અમારી બેન્કે આઈ.ડી બી.આઈ ની સ્કીમ હેઠળ અંક્લેષવર ની એક નવી બનેલી હોટલ ને લોન આપીહતી. એક વાર તેનું કામ કાજ જોવા અને લોન નો શું ઉપયોગ થયો છે તે જોવા મારે જવાનું થયું. મારી સાથે એક સહકર્મચારી પટેલ પણ હતા, પટેલ આમતો બહુજ પૈસાદાર હતા, પણ આવી જગ્યાએ બહુ ગયા ન હતા, અમે એ હોટલ માજ રહેવા નું નક્કી કર્યું. બંને જણા વાઇફો ને સાથે લઇ ને ગયા હતા, હોટલ માલીક્ક મુસ્લિમ હતા, તેમણે અમને બહુજ માનભેર આવકાર્યા, પછી અમારા બંને કપલ માટે બે રૂમ ફાળવવા માંડ્યા.
હવે શ્રી પટેલ ઊંચા નીચા થઇ ગયા..મને કહે.. “ આપણે બે રૂમ શું કરવા છે…? નકામા તેમનો એક રૂમ વધુ વપરાય ને…? “
હોટલ માલિક નો યુવાન પુત્ર સોહેલ મુછ મા હસ્યો અને એક જ રૂમ મા બે બેડ નખાવી ને અમને ફાળવ્યો. રૂમ એ.સી હતો.
“ શ્રી પટેલ કહે આપણે તેમનું એ.સી. નહિ વાપરવા નું, એમને આવા ખર્ચા મા ન ઉતારાય…?પણ મેં આ વાત મા તેમને ગણકાર્યા નહિ.

સવારે નાસ્તા માટે તે નીચે જવા લાગ્યા,
“ મેં કહ્યું કે આ ફોન છે ને એના થી રૂમ સર્વિસ મા જાણ કરવા ની અને જે જોઈએ તે મંગાવી લેવા નું.”
“ તે કહે નાના , એમ એમના ઉપર ભારણ ન બનાય, આપણે માત્ર ચાં જ પીશું.”
મેં કહ્યું તારે ચા પીવી હોય તો ભલે હું તો આમલેટ પણ મંગાવું છું.”મેં રૂમ સર્વિસ મા ઓર્ડર આપ્યો. ચા ની કીટલી, કપ રકાબી બ્રેડ ની સ્લાઈસ, અને ગરમા ગરમ આમલેટ આવી ગયા.
પટેલ ભાઈ જોઈ રહ્યા.
“ આમલેટ કેવી લાગે..?”
મેં કહ્યું ચાખી જો…ગમે તો બીજી મંગાવીએ..”
તેના આમલેટ નો ટુકડો અને બ્રેડ ચાખવા લીધા,,
“ આતો સરસ છે…”
“ તો મંગાવી લે બીજી.” મેં કહ્યું.
“ નાં નાં ભલા માણસ …!આપણે તેમના ઉપર ભારણ નથી વધારવું. “
આમ કહી ને તે મારી આમલેટ મા થી પોણા ભાગ ની ઝાપટી ગયા.!
આ હોય છે મીડલ કાસ્ટ મેન્ટાલીટી , હોટલ માલિક આપણ ને બેંક ના ઓફિસર સમજી ને આગતા સ્વાગતા કરે, એ તેમનો એક આચાર હોય છે, આપણે હોટલ બનાવવવા માટે જ લોન આપી હોય છે, એટલે તેના રૂમો, રૂમ સર્વિસ ગ્રાહકો નાં પ્રકારો બધું જોવું જોઈએ, પણ અમારા પટેલ સાહેબ તેમના ઉપર પડનાર ભારણ ની ચિંતા કરતા હતા…! અને તેમનો ખર્ચ બચાવવા મા વધુ ધ્યાન આપતા હતા, હોટલ નવીજ બની હતી, એટલે લગભગ ખાલી હતી એટલે બે રૂમ લેવાથી હોટલ ઉપર ભારણ વધવાનું ન હતું. પણ પટેલ સાહેબ ને આવો ખોટો ખર્ચ ગમ્યો ન હતો. અને અમે એકજ રૂમ મા ચાર જણ રહ્યા હતા..!
પૈસા મોડા મળ્યા હોવાનો પણ આજ દાખલો છે, શ્રી પટેલ ને પણ તેમનો પુત્ર કમાતો થયો એ પછીજ પૈસા મળ્યા હતા, એટલે તેમને પણ પૈસા વાપરવા ની સૂઝ ન હતી.અને બેંક નાં કામે ગયા હોવા છતાં, હોટલ નું ઇન્સ્પેકશન કરવા ગયા હતા, તે છતાયે તેમને હોટલ નાં ખર્ચ ની વધુ ચિંતા હતી. એક રીતે જોતા એ સામાન્ય રીતે સારો ગુણ કહેવાય, પણ એક બેંક ઓફિસરો તરીકે આપણી ડીગ્નીટી તો જાળવવીજ જોઈએ, નહીતર પેલો સોહેલ મુછ મા હસતો હતો એવુજ થાય…! “
ટૂંક માં કહું તો પૈસા જો યોગ્ય સમયે મળે તોજ તેનો અધિકાર પૂર્વક નો ઉપયોગ કરતા આપણ ને આવડે, એટલા માટે જ હું કે.બી.સી. મા જતો નથી…!હવે આ ઉમરે સાત કરોડ નો જેકપોટ લાગે તો એનું શું કરવું..?ક્યા વાપરવા અને કેવી રીતે ?અન્ગમ ગલીતમ પલીતમ મુન્ડમ પછી પૈસા મળે એનો શું અર્થ..?બધું સમયસર મળે તેજ કામનું.

Posted ઓક્ટોબર 29, 2017 by sureshmsheth67 in Uncategorized

યુદ્ધ અને વિસ્તારવાદ .   Leave a comment

યુદ્ધ અને વિસ્તારવાદ .

યુદ્ધ એટલે કે એક બીજા સાથે લડવું , એ યુગો થી ચાલતી આવતી પરંપરા છે, આદિમાનવ નાં યુગ મા યુધ્ધો સાદા હતા, પણ તેમાં પણ ઝનૂન ઓછું ન હતું. એ વખતે યુદ્ધ નું કારણ ખોરાક, સ્ત્રીઓ, અને આશ્રયસ્થાન ઉપર ગુફાવાસી માનવો ની માલિકી ભાવના હતા. યુદ્ધ નું કારણ વિસ્તારવાદ ન હતું પણ રહેણાક નાં સ્થાન મા ગેરકાયદે પ્રવેશ, શિકાર ની વહેંચણી.ખોરાક ની તંગી, જેવા જીવન જરૂરીયાત સાથે સંકળાયેલ વિષયો માટે યુધ્ધો થતા, આદિવાસીઓ નાં યુધ્ધો વ્યક્તિ ગત હતા, એમાં આખો સમાજ જોડાતો નહિ. કારણ યુદ્ધ નું કારણ વ્યક્તિ ગત હતું.
એ સમય નાં હથીયારો પણ પથ્થર, લાકડા, પ્રાણીઓ નાં હાડકા જેવા સાદા હતા,
માનવી જેમ જેમ સંસ્કૃત થતો ગયો તેમ યુધ્ધો મોટા પાયા ઉપર થવા લાગ્યા, એમાં વધુ સારા પ્રહારક હથીયારો વપરાવા લાગ્યા, તીર તલવાર જેવા શસ્ત્રો મુખ્ય હતા, આ વખતે યુદ્ધ નું કારણ વિસ્તારવાદ, બીજાનું પડાવી લેવાની તેમજ બીજાને પોતાને વશ કરવા ની વૃતિ જવાબ દાર હતી. મનુષ્ય નો અસંતોષ. અન્યો ને જીતવા નો આગ્રહ, અને સંપૂર્ણ સતા પોતાનીજ હોવી જોઈએ એવા વિચારો , ચક્રવર્તી થવાનો મોહ, ધર્મ નાં વિવાદ નાં કારણે થતા યુધ્ધો અને રાજ્ય વિસ્તાર વધારવા નાં આયોજનો નાં કારણે યુધ્ધો થતા, રાજસૂય યજ્ઞો જેવા યુધ્ધો સર્વસત્તાધીશ જાહેર થવા ની વિચારસરણી માંથી ઉદ્ભવતા, આ પ્રકાર નાં યુધ્ધો જીવન જરૂરીયાત મેળવવા જેવા પ્રાથમિક કારણો સર થતા ન હતા, પણ મહત્વાકાન્ક્ષા, વિજેતા બનવા ની ઉત્તેજના, સાર્વભૌમ બનવા ની તમન્ના જેવા કારણો યુધ્ધો માટે મહત્વ નાં ગણાતા.
આ પ્રકાર નાં યુધ્ધો માથીજ પછી થી અંગત શૌર્ય પ્રદર્શન, સીવીલરી, સ્ત્રીદાક્ષિન્ય , ચેલેન્જ, વારસાગત વેરઝેર અને રાજ્ય વિસ્તાર જેવા નવા કારણો ઉદભવ્યા, તેમ છતાં આ યુધ્ધો મા નિયમો હતા, સૂર્યાસ્ત પછી યુદ્ધ ન થતા, એ દરમ્યાન એક બીજા ની છાવણી મા વહેંચાયેલા મિત્રો એક મેક ને મળી શકતા, પણ આ રીવાજ બહુ લાંબા ચાલ્યા નહિ હોય, કારણ ધર્મ યુદ્ધ નાં નિયમો બહુ આકરા હતા, ઉપરાંત પછી નાં યુધ્ધો મા કૂટનીતિ, જાસુસી, કપટ જેવા તત્વો ઉમેરાતા ગયા. બીજાનું પડાવી લેવા માટે, કે ખોરાક તેમજ સંપત્તિ ની લુંટ કરવા માટે વિદેશી આક્રમણો થવા લાગ્યા, સિકંદર તેનો મજબૂત દાખલો છે, સોમનાથ ને ભાન્ગનાર મહેમુદ ગઝની નું આક્રમણ ધર્મ દ્વેષ, સંપતિ ની લુંટ, જેવું સાદું કારણ હતું આ આક્રમણ ખોરો વિસ્તારવાદ માટે નહિ પણ લુંટ નાં કારણ થીજ આક્રમણ કરતા, અને લુંટ ચલાવી ને પાછા વળી જતા હતા,
પણ એ પછી નાં વિદેશી આક્રમણખોરો પાછા પોતાના દેશ જવા માગતા ન હતા, કારણ તેમના સુકા વેરાન પ્રદેશો કરતા આ લીલી છમ ધરતી તેમને ગમવા માંડી, અને તેઓ અહીજ સતાધીશ થઇ ને રહેવા લાગ્યા.પણ યુદ્ધ ની મૂળભૂત વૃતિ બીજા નું પોતાનું કરી લેવા નું તો ચાલુજ રહ્યું. જોકે હવે રાજ્યો નાં કાયદાઓ થવા નાં કારણે નાગરીકો અથવા સમૂહ મા વસતા લોકો એક બીજા નું છીનવી લેતા હતા તે બંધ થવા લાગ્યું હવે નાં યુધ્ધો બે પ્રદેશો વચ્ચે, બે રાજ્યો વચ્ચે અને બે પ્રતિસ્પર્ધી દેશો વચ્ચે થવા લાગ્યા. સામસામે લડતા બે સૈનિકો હવે પોતાના માટે નહિ પણ પોતાના રાજ્ય માટે લડતા હતા, એક સૈનિક બીજા ને સામસામી લડાઈ મા મારી નાખે તો તે શૂરવીર કહેવતો હતો. આ યુધ્ધો નાં લડવઈયાઓ પોતાના અંગત લાભ માટે નહિ, પણ પોતાના રાજ્ય નાં વીર સિપાઈ ગણાવા માટે લડતા હતા,
“ કેટલીક લડાઈઓ હવે કોઈ રાજકુમારી નાં હરણ નાં કારણે, કોઈ સુંદર સ્ત્રી પ્રાપ્ત કરવા જેવા મૂર્ખાઈભર્યા કારણો સર પણ થતા, અને રાજ્યકર્તા ની અંગત મહત્વાકાન્ક્ષા ને સંતોષ આપવા માટે હજારો સૈનિકો વિના વાંકે કપાઈ મરતા, આનો દાખલો જોવો હોય તો હેલન of ટ્રોય ની હેલન, અને જુનાગઢ ની રાણકદેવી નું નામ લઇ શકાય.આમ યુગો વીત્યા પછી પણ યુદ્ધ નું મૂળ કારણ તો બીજાનું પચાવી પાડવા નુજ રહ્યું. વિસ્તારવાદ પણ આજ કેટેગરી મા આવે.
બે વિશ્વ યુધ્ધો પછી બહુધા બીજાનું મેળવી લેવા માટે નાં વિસ્તારવાદી યુધ્ધો ઓછા થવા લાગ્યા, કારણ વિસ્તાર તો વધે પણ એ કાયમી ન રહેતો. . તે વિસ્તાર પાછો મેળવવા માટે સંઘર્ષ તો રહેજ છે.જેમ કે પી.ઓ.કે. , ચીને પચાવી પાડેલો આપણો વિસ્તાર વિગેરે. આ રીતે બળ પૂર્વક મેળવી લેવાયેલા વિસ્તાર નો વહીવટ કરવાની જફા કરવા મા હવે રાજ્યો ને બહુ રસ નથી. આપણે પાકિસ્તાન સાથે નાં પહેલા યુદ્ધ મા છેક લાહોર સુધી પહોંચી ગયા હતા, પણ તેને આપણા દેશ મા ભેળવ્યું ન હતું એનું આજ કારણ હતું, જીતેલી પ્રજા નાં મન મા પરાજય નો દાવાનળ સળગતોજ હોય છે એટલે એનો કબજો કરી ને તેને પોતાના રાજ્ય મા ભેળવી દેવા નું ભારત ને યોગ્ય લાગ્યુ ન હતું. કારણ કટુતા સાથે તેમને સાથે રાખવા મા ગદ્દારી નો સંભવ વધુ રહી શકે. મોટા ભાગે હવે એવી રાષ્ટ્રીયતા નો જન્મ થઇ ચુક્યો છે કે અન્ય રાષ્ટ નો પ્રદેશ પચાવવા નું મુશ્કેલ થઇ ગયું છે, એટલે મોટા ભાગ નાં રાષ્ટ્રો હવે વિસ્તારવાદ મા ઓછું માને છે, અપવાદ રૂપે જોઈએ તો ચીન આપણો ઘણો વિસ્તાર પચાવી ને બેઠું છે, અને ડોક્લમ જેવા નવા વિસ્તારો ઉપર પણ તેની લાલચુ નજર પડી છે, કારણ એ સ્થળ ની યુદ્ધજન્ય વ્યૂહ તરીકે ઘણી ઉપયોગીતા ચીન ને લાગી હશે. પાકિસ્તાન માત્ર કાશમીર સિવાય બીજા ભાગ ઉપર દાવો નથી કરતુ, એટલે અંશે તે ચીન કરતા થોડું ઓછું આક્રમક કહેવાય.
“ ઘણી વાર એવું પણ બને છે કે કોઈ રાષ્ટ્ર પોતાના ટારગેટ્સ સિધ્દ ન કરી શક્યું હોય, ત્યારે લોકો નું ધ્યાન બીજે દોરવા પાડોશી દેશ સાથે યુદ્ધ છેડે છે, અથવા કોઈ ચુંટણી જંગ માં હારવા એવું લાગે ત્યારે પણ યુદ્ધ શરુ કરે છે, આવા યુદ્ધ મા કોઈ નું પડાવી લેવા નું કારણ નથી હોતું, પણ લોકો નું ધ્યાન બીજે વાળવા નોજ હેતુ હોય છે.
યુદ્ધ નાં કારણો ગમે તે હોય , પણ તેમાં હજારો લાખો લોકો કોઈ કારણ વગર હોમાઈ જાય છે એ જરા પણ ઈચ્છવા જોગ નથી. યુદ્ધ મા વિજય કે પરાજય ગમે તેને મળે પણ તેમાં બંને પક્ષે હણાયેલા અસંખ્ય સૈનિકો નો કોઈ દોષ નથી હોતો. આવા લોકો નાં ભોગ આપી ને યુધ્દ નેતા વિજય કે પરાજય મેળવે છે, એનો કોઈ પણ દેખીતો લાભ કે ગેરલાભ આ અસંખ્ય મરનારાઓ ને મળતો નથી.યુદ્ધ મા તેમણે મારેલા અથવા તેમના હાથે મરેલા સૈનિકો ને અંગત રીતે કોઈ લાભ થતો નથી, લાભ કે ગેરલાભ તો જીતેલા અથવા હારેલા રાજ્યકર્તા નેજ મળે છે, આવા યુધ્દનેતાઓ તેમની અંગત પ્રતિષ્ઠા માટે અસંખ્ય સૈનિકો ને મોત નાં જડબા મા ઓરી દે છે, અને તેને રાષ્ટ્ર ભક્તિ કે રાષ્ટ્રીયતા નું નામ આપી ને , રાષ્ટ્રધર્મ નો નશો ચઢાવી ને , કે પછી શૂરવીર શહીદ મા તેમને સ્થાન આપી ને શાંતી થી પોતાની વાતાનૂકુલિત ઓફિસો મા એક પરસેવા નું ટીપું સુધ્ધા પાડ્યા વિના આદેશો આપ્યે જાય છે.
“ યુદ્ધ પછી ની ગંભીર સ્થિતિ નો સામનો પણ દેશ નાં નાગરીકો એજ ઉઠાવવો પડે છે, અનાજ ની તંગી., રેશનીંગ, ભૂખમરો, બેકારી, ભ્રષ્ટાચાર વી. નો ભોગ તો દેશ નાં નાગરીકો એ જ ભોગવવો પડે છે, એટલુજ નહિ પણ કોઈ વાર સરકર જીતેલો પ્રદેશ પાછો આપી દેવા માટે અંતર રાષ્ટ્રીય દબાણ હેઠળ મજબૂર બને છે, જો યુદ્ધ નું પરિણામ આવુજ આવવાનું હોય તો અનેક તરવરીયા , નાવ્લોહીયાઓ ને યુદ્ધ મા હોમી ને શહિદ બનાવવા નો શો અર્થ હતો..?
કોઈ પણ દેશ યુદ્ધ મા જીતે કે હારે, તેનું અર્થતંત્ર તો ખળભળી જ ઉઠે જ છે.અસંખ્ય લોકો ની શહીદી, કરોડો રૂપિયા નો ધુમાડો,અસંખ્ય નોકરીઓ નો ભોગ, ખુલો ભ્રષ્ટાચાર, અને ભૂખ મરા પછી જો આબધા અનિષ્ટો જો વધવાના જ હોય તો યુદ્ધ નાં બદલે અન્ય રસ્તો વિચારવો જોઈએ,
અન્ય રસ્તો એટલે વાટાઘાટ…?નાં સાહેબ, એ રસ્તો કામયાબ નથી નીવડતો. હવે તો યુનો ના બંધારણ માજ સુધારો કરી ને તેનું લશ્કર વસાવી શકે અને યુધ્દ્કરનાર દેશ ને સજા કરી શકે એવું સામર્થ્ય ઉભું કરવા ની જરૂર છે, યુધ્દ કરનાર દેશ ને પોતાના પ્રબળ લશ્કર થીજ યુદ્ધ ન કરવા મજબૂર કરી શકે તેમ હોય તોજ આ વૈશ્વિક સંસ્થા નું અસ્તિત્વ ચાલુ રાખવું જોઈએ એ વિના તેની જરૂર જ શું છે..?’

Posted ઓક્ટોબર 28, 2017 by sureshmsheth67 in Uncategorized

પ્રકરણ ૧૯ .   Leave a comment

પ્રકરણ _૧૯ .

જીલ્લા મથક ની સ્ટેટ બેંક ની સ્થાનિક મુખ્ય કચેરી મા અમેરિકન બેંક નાં ડ્રાફ્ટ ભરવા માટે બંને મિત્રો અંદર પ્રવેશ્યા. બેંક ના મેનેજર એન્જીનીયર મિત્ર ના ઓળખીતા હતા.
“ અરે આવો આવો ભાસ્કરભાઈ…!તમે બહુ દિવસે દેખાયા…!
મેનેજરે એન્જીનીયર ને સંબોધી ને આવકાર આપ્યો.
“ તમારા વિના કોઈ ને ચાલ્યું છે મેનેજર સાહેબ..?’એન્જીનીયર એટલે કે ભાસ્કરે કહ્યું .
“ આવો આવો બેસો. “
“ જુઓ સર, આ મારા મિત્ર ચિતરંજન છે, તેઓ એનઆરઆઈ , છે, પણ હવે ઇન્ડિયા મા સેટલ થવા આવ્યા છે, “ ભાસ્કરે ઓળખાણ આપતા કહ્યું.
“ વેરી ગૂડ, “ કહી મેનેજરે હાથ મિલાવ્યા.
“ તેમની પાસે અમેરિકા ની બેંક નાં ડ્રાફ્ટ છે, તેમનું ખાતું ખોલી ને આ ડોલર નાં ડ્રાફ્ટ જમા કરવા નાં છે,”
મેનેજરે ક્લાર્ક ને બોલાવી ખાતું ખોલવાનું ફોર્મ મંગાવ્યું.
“ તમારે કેવાયસી ડોક્યુમેન્ટ્સ આપવા પડશે.”મેનેજરે કહ્યું
“ એટલે શું..?ચિતરંજને ન સમજાતા પૂછ્યું.
“ એટલે તમારી ઓળખ , બેંકો એ પોતાના ગ્રાહકો ને જાણવા જોઈએ એવો આદેશ જારી થયો છે.”
“ તો એમાં શું આપવાનું હોય છે..?’
“ કેવાયસી ડોક્યુમેન્ટ મા તમારું પાન કાર્ડ , આધારકાર્ડ બે પાસ પોર્ટ સાઈઝ નાં ફોટોગ્રાફ , એડ્રેસ પ્રૂફ માટે ઇલેક્ટ્રિક બીલ, ડાઈવીંગ લાઈસન્સ વિગેરે ની નકલો જોઇશે.”
“ એ તો બધું મળી જશે, જોકે અત્યારે તો સાથે નથી. માત્ર લાઈસન્સ છે.”
“ કશો વાંધો નહિ. તમે આ ફોર્મ ભરી દો , આ સ્લીપ ભરી દો મારા આ ક્લાર્ક તમને મદદ કરશે. “ ફોર્મને સ્લીપ ભરી ને મેનેજર ને સુપ્રત કરવા મા આવ્યા.
“ આ ડ્રાફ્ટ મારે અમદાવાદ ની લોકલ હેડ ઓફીસ મોકલવા પડશે. ડોલર ને રૂપિયા મા કન્વર્ટ કરવા , અને ઇન્કમ ટે ક્ષ ની વિધિ પતાવી ને લગભગ એક અઠવાડિયા મા તમારા ખાતા મા આ ડ્રાફ્ટ નાં નાણા જમા થઇ જશે. , પણ કાલે મને ડોક્યુમેન્ટ્સ જરૂર પહોંચાડી દેશો.”મેનેજેરે કહ્યું.
બહાર નીકળતા ચિત રંજને ભાસ્કર ને કહ્યું’
“ આ બધી કેવી ફોર્માલીટી ચાલે છે ઇન્ડિયા મા ભાસ્કર..?’
“બેંકો ને અને સરકાર ને પોતાના ક્લાયન્ટો ઉપર ભરોસો નથી. એટલે આવી બધી ઓળખ વીધી શરુ કરી છે. જો કે બેંક નાં નાણા લઇ ને વિદેશ મા નાસી જનારા તો તેમનું કામ ચાલુજ રાખે છે. “
“ તો આ દસ્તાવેજો નાના માણસો ને હેરાન કરવા માટેજ છે એમ ને..?’
“ એમ તો ન કહી શકાય, પણ બેંકો એ પોતાની સેફટી તો જોવી જોઈએ ને..? “
ચિત રંજન હસી પડ્યો.
“ હા, જરૂર, નહીતો માલીયા સાહેબ જેવા ને માટે નાણા ક્યાંથી મળે..?’આપણું મોઢું બંધ કરે તોજ માલીયા જેવા ને ખવરાવી શકાય ને…!”
“ હવે તું રાષ્ટ્ર વિરોધી વાક્યો ન બોલ , ચાલ હવે આ કામ તો પૂરું થયું. હવે તારે ક્યા જવું છે..?’ભાસ્કરે પૂછ્યું.
“આમ તો ઘરેજ જવું છે પણ હજી સાડા ચાર વાગ્યા છે, મિતાલી ને લેવા પાછો આવું એના કરતા અહીજ રોકાઈ જાઉં એ સારું રહેશે.”ચિત રંજને કહ્યું.
‘ એજ બરાબર છે, તો ચાલ , સામે ની રેસ્ટોરંટ મા બેસીએ, અને થોડી ચર્ચા આપણા પ્રોજેક્ટ માટે કરીએ.”ભાસ્કરે કહ્યું .
બંને એ ક સરસ દેખાતી રેસ્ટોરંટ મા પ્રવેશ્યા. એક ખૂણા નાં ટેબલ ઉપર બંને એ જગ્યા લીધી. ચા નાસ્તા નો ઓર્ડર આપ્યો.
“ બોલ તું શું ચર્ચા કરવા માગતો હતો..?’ ચિત રંજને પૂછ્યું.
‘ આપણ રોડ નાં માર્ગ મા કોઈ ની જમીન દબાતી ન હોય એની મેં કાળજી તો રાખી છે, છતાં ધાર કે કોઈ દાવો કરતો આવે એવી શક્યતા તને લાગે છે..?’ભાસ્કરે પૂછ્યું.
“ નાં , આમ તો કોઈ દાવો ન કરે, કારણ આપણે મૂળ તૂટેલા રસ્તા ઉપરજ સારો રોડ બનાવવાના છીએ, એટલે કોઈ ની જમીન દબાશે નહિ. “
“ એ તારી ધારણા છે, તું આ ગામડા નાં લોકો ને ઓળખાતો નથી. સારા કામ મા વિઘ્ન નાખનારા અહી ઘણા નીકળી આવે છે.”
“ તો શું કરવું..?’
“ કાલે આપણે બેંક મા ડોક્યુમેન્ટ આપવા આવીએ ત્યારે જીલ્લા પંચાયત મા પણ જઈશું. વાઘપુર થી તાલુકા મથક ના મૂળ રોડ નો પ્લાન અને નકશો મેળવી લઈશું. શ્રીવાસ્તવ તને એટલી મદદ તો કરશેજ’ ભાસ્કરે કહ્યું.
“ એ બરાબર છે, આપણે કાલેજ આવી ને શ્રીવાસ્તવ ને મળીશું. “
ચા નાસ્તો કરતા પાંચ વાગી ગયા, કાંડા ઘડિયાળ સામે જોઈ ને ચિત રંજન ઉભો થયો, તાલુકા મથકે મિતાલી ને લેવા નીકળી ગયા. ભાસ્કર ને તેના ઘરે ઉતારી ને ચિતરંજન મિતાલી ની સ્કૂલે ગાડી હંકારી ગયો. સ્કૂલ છૂટી ગઈ હતી. મિતાલી ગેટ ની બહાર ચિત રંજન ની રાહ જોતી ઉભી હતી.
પણ મિતાલી એકલી ન હતી, તેની સાથે કોઈ જુવાન વાતો કરતો ઉભો હતો.
ચિતરંજને તેને ઓળખ્યો., એ લવજી હતો. લવજી મિતાલી સાથે શી વાતો કરતો હશે..? અને અત્યારે શામાટે આવ્યો હશે એ વિચારતો ચિત રંજન તેની સામે ગયો.
“ ડેડી…! તમે આવી ગયા..? કેમ મોડું થયું?’મિતાલી એતેના તરફ દોડી જતા કહ્યું.
“ હા જરા મોડું થઇ ગયું. તું કોની સાથે વાત કરતી હતી..?આ લવજી સાથે..?’
લવજી હસતા મુખે આગળ આવ્યો અને ચિતરંજન ને નમસ્કાર કર્યા.
“ તું કેમ પાછળ પડ્યો છે..?મારી દીકરી થી દૂર રહેજે તને કહી દઉં છું.”
“ નાં, હૂતો અહી થી નીકળ્યો તો બેબીબેન એકલા ઉભા હતા, એટલે હું તેમને કંપની આપવા ઉભો હતો.”
“ તારી કંપની ની એને કોઈ જરૂર નથી. એ તારાથી બીએ છે, તું એના થી દૂર રહે તો સારું…નહીતર….”
“ નહીતર શું, સાહેબ,,.?”
:” નહીતર મારે પોલીસ ને ખબર આપવી પડશે..”
“ કયા ગુના હેઠળ પોલીસ ને ખબર આપશો..?આ દીકરી મારી દિકરી જેવીજ છે, રસ્તામાં એકલી ઉભી હોય તો એની સાથે વાત ન કરી શકું. ..?’
“ કોઈ જરૂર નથી, એમ કોઈ ની પાછળ પડી ને પરાણે વાત ન થઇ શકે,આ તને છેલ્લી વોર્નિંગ આપું છું. તું એમ ન માનીશ કે તું આમ પીછો કરશે એટલે અમે ડરી જઈશું.. ચલ તું તારા રસ્તે જા.”ચિતરન્જને કડક અવાજે કહ્યું. અને મિતાલી ને માટે આગળ નો દરવાજો ખોલ્યો. મિતાલી તેની જગ્યાએ બેસી ગઈ લવજી વિચિત્ર નજરે ગાડી ને જતી જોઈ રહ્યો.
તેણે સ્મિત કર્યું અને પોતાની બાઈક સંભાળી.
“એ શું વાત કરતો હતો બેટા..?’ચિત રંજને પૂછ્યું.
“ એ કહેતો હતો કે તમારા પપ્પા ને આવતા મોડું થાય તો ચિંતા નહિ કરવા ની . હું તમને ઘરે લઇ જઈશ..”
ચિત રંજને ક્રોધ થી દાંત ભીંસ્યા.
“ તું ભૂલે ચુકે પણ તેની સાથે આવતી નહિ. મને એ માણસ ઉપર વિશ્વાસ નથી.. મને લાગે છે કે તને હવે હોસ્ટેલ માજ મૂકી દેવા મા સલામતી છે.”
“ હા ડેડી. મને પણ ગમશે, આ આવવા જવા મા કેટલો ટાઈમ જાય છે એના કરતા હોસ્ટેલ જ સારી. શનીરવી એ લોકો ઘરે જવા ની રજા આપે છે.”મિતાલી ઉલ્લાસભેર બોલી.
“ તો આપણે કાલેજ હોસ્ટેલ નાં મેડમ ને મળી લઈશું.ok..?’
“ok ડેડી..!”
તેઓ વાઘ પુર નાં રસ્તે ચઢી ગયા, સવારે જે સ્થળે તેમને મારામારી થઇ હતી એ સ્થળ આવતાજ મિતાલી ડેડી ને વળગી પડી.
“ એમાં શું ડરવાનું બેટા…!”ચિતરન્જને તેને આશ્વાસન આપતા કહ્યું.
ત્યાજ તેની દ્રષ્ટિ એક ઝાડ નીચે ચા ની લારી પાસે ઉભા રહી ને ચા પિતા પેલાજ બે યુવાનો ઉપર પડી. ચિતરંજન ની નજર તેમની સાથે મળી, એ બંને પીઠ ફેરવી ગયાગાડી પસાર થઇ ગઈ.
“ ડેડી…! મને આ લોકો ની બહુ બીક લાગે છે, .સવારે પેલા અંકલ ન આવ્યા હોત તો આપણી શી દશા થઇ હોત..!”
“ એ અંકલ કોણ હતા એ ખબર જ ન પડી , એમણે કેમ પોતાની જાત ને છુપાવી રાખી હશે એ સમજાતું નથી…”
“ તમે જો માનો તો હું કહું..!” મિતાલી એ કહ્યું.
“ કહે તો ખરી…!”
“ મને લાગે છે કે એ અરજણ ભાઈ અથવા સંતોક્માસી નાં દીકરા રમણભાઈ હોવા જોઈએ/..”મિતાલી એ કહ્યું.
“ પણ તો તેમને છુપાવું શા માટે જોઈએ..?’
“એજ સમજાતું નથી. પણ મને લાગે છે કે એ બંને માથીજ કોઈ એક હોવા જોઈએ, પોલીસ ની પુછ્પરછ થી બચવા પોતાની ઓળખ ન આપી હોય..”મિતાલી એ કહ્યું.
“ તારી વાત મા દમ તો છેજ , આપણે શોધી કાઢીશું. કારણ પેલા બંને ગુંડાઓ પણ તેના થી ડરતા હતા એવું મને લાગ્યું હતું”
“ મને પણ લાગ્યું હતું. એ અંકલ અરજણ ભાઈ અથવા સંતોક માસી નાં રમણ ભાઈજ હોવા જોઈએ”
ઘરે પહોંચતાજ તેમનું સ્વાગત થયું”
“ તમને ખબર પડી..?’નિશા એ તેમના આંવતાજ વધામણી ખાધી .
“ શું..? પાછું શું થયું..?’.
“ દામજી જતો રહ્યો છે..”
“કેમ..? કેટલી આજીજી કરતો હતો અને કેમ બે દિવસ માજ કંટાળી ગયો..?’
“ તારી શંકા સાચી હતી ચીતું બેટા…! એ જાસુસી કરવા જ રહ્યો હતો. એણે જોયું કે ઘર માંથી મુદ્દામાલ જતો રહ્યો છે એટલે અહી શાનાં માટે પડી રહે…!” રસીક્દાદા એ કહ્યું.
“ ચિતરંજને ચપટી વગાડી,”
“ હવે સમજાયું. એણે જ કોઈ ને ફોન ઉપર વાત કરી દીધી હશે કે હું મુદ્દામાલ લઇ ને નીકળું છું. એટલેજ મારા ઉપર બે માણસો એ હુમલો કર્યો.”ચિત રંજને કહ્યું
“ હુમલો..?તમારા ઉપર..? કોણે કર્યો..?અને શા માટે..?’નિશા એ ગભરાતા પૂછ્યું.
“ શું થયુ હતું ચીતુ દીકરા..?’ રસિક દાદાએ પણ સચિંત અવાજે કહ્યું.
મિતાલી ને વાત કરવા ની મજા આવી ગઈ તેણે વિગતવાર બધું કહેવા માંડ્યું
“ પણ ડેડી પણ સાચા હીરો હતા હો મમ્મી..! એમણે એકલે હાથે બંને બદમાશો નો સામનો કર્યો. તેમનું ઢીશુમ ઢીશુમ જોવા ની મને તો એવી મજા આવી ને…!”
“ ત્યારે તો ઢીલી ઘેંસ થઇ ગઈ હતી…!અને અત્યારે શુરવીર થઇ ગઈ..” ચિત રંજને તેના ગાલ ઉપર ચુન્ટીયો ભરતા કહ્યું.
“ એ વખતે તો તમારું આ સ્વરૂપ જોયું ન હતું ને એટલે, હવે મને જરા પણ બીક ન લાગે…”
“ જોઈશું હવે..”
ચીતરંજને બધી વાત માંડી ને કરી.
“ મને મદદ કરનાર એ અજાણ્યો માણસ કોણ હતો એ ખબર ન પડી.અને તેની ધાકે પેલા બંને ચુપચાપ ચાલ્યા ગયા એ પણ નવાઈ લાગે છે…”
“એ કોઈ મોટું માથું હોવો જોઈએ…!” રસિક દાદાએ માં મા ઘોળાતું વાક્ય કહી નાખ્યું.
મોટું માથું ….! પણ કોણ ..?”

Posted ઓક્ટોબર 27, 2017 by sureshmsheth67 in Uncategorized

પ્રતિભા ખંડન .   Leave a comment

પ્રતિભા ખંડન .

આપણો ભારત દેશ ઘણો પ્રાચીન છે, અને તેની એક એવીજ પ્રાચીન ખાસિયત છે પ્રતિભા ખંડન કરવા ની ..કોઈ પણ વ્યક્તિ કોઈ પણ જનહિત નું કામ ઉપાડે એટલે તેની સામે પડી જનારા અનેક નીકળી આવે છે, ખાસ કરી ને જાહેર વ્યક્તિઓ ની પ્રતિભાનું ખંડન વધુ થતું હોય છે,
છેક રામાયણ નાં યુગ થી આવું જોવા મળે છે, ભલે ઘણા એવું માનતા હોય કે રામાયણ અને મહાભારત એક કલ્પિત વાર્તા જ છે, તેમ છતાં એ સમય તો એક વાર આ પૃથ્વી ઉપર આવી જ ગયો હશે ને..?વાર્તાઓ ભલે કલ્પિત હોય પણ એ જમાનો , એ યુગ તો કોઈ વાર રહ્યોજ હશે ને..?ભલે રામ ને કલ્પિત ગણો પણ એ જમાના મા રામ જેવો કોઈ વ્યક્તિ તો થયોજ હશે ને..!દરેક યુગ મા કોઈ ને કોઈ એવી પ્રતિભા ઉભી થયેલી જોવામાં આવે જ છે, રામાયણ મા જે યુગ દર્શાવવા મા આવ્યો છે તેમાં દર્શાવેલ રામ ભલે કદાચ કલ્પિત હશે, પણ એ યુગ મા થોડા ફેરફાર સાથે કોઈ રામ ને મળતું પાત્ર તો થયૂ જ હશે ને,,.એ સિવાય આટલા યુગો પછી પણ તેનું સ્મરણ રામ સ્વરૂપે રહીજ ન શકે
હવે પ્રતિભા ખંડન ની વાત કરીએ તો રામ ની પ્રતિભા નું ખંડન ખુદ તેમનીજ અપરમાતાએ કર્યું હતું, રામ રાજા ન થાય એ માટે તેને કેટલો પરિશ્રમ ઉઠાવ્યો..!એવું જ કૃષ્ણ નું પણ છે, કૃષ્ણ નાં પરાક્રમો તો અદભૂત હતા, તે સાથેજ તેના વિરોધીઓ કેટલા વિપુલ પ્રમાણ મા હતા..? સત્રાજીત, જાંબુવાન, રુક્મિ, જરાસંધ, કંસ, શિશુપાલ કૌરવો, વિગેરે સમર્થ લોકો તેના વિરોધીઓ હતા, કૃષ્ણ નાં સારા કામો ને મહત્વ ન મળે એ માટે તેને ગોવાળિયો, માખણચોર, સ્ત્રીઓ સાથે રાસલીલા કરનાર, અને કપટ કરનાર તરીકે તેનું ચિત્ર તેના વિરોધીઓ ઉભું કરતા,
કોઈ પણ લોકપ્રિય વ્યક્તિ નાં દુશ્મનો વધારે હોય છે, એનું મુખ્ય કારણ તો ઈર્શ્યાવૃતીજ હોય છે, મુખ્ય વાંધો એ હોય છે કે “ આ વિચાર પહેલા આપણ ને કેમ ન આવ્યો..?”અને આ માણસ ને કેમ આવ્યો..? “ એજ મુખ્ય કારણ સર તે લોકપ્રિય વ્યક્તિ ને બદનામ કરવા નો કારસો ગોઠવવા મા આવતો હોય છે,
શેરશાહ નાં મંત્રી હેમરાજ નાં પરાક્રમો પણ અદભૂત હતા, શેરશાહ નાં નિધન પછી પણ તેણે એકલા હાથે મોગલો ને અને તેમના રાજા હુમાયુ ને ભારત ની બહાર રખડાવ્યો હતો.તેણે વિક્રમાદિત્ય નું બિરુદ પણ પ્રાપ્ત કર્યું હતું, પણ તેની પ્રતિભા નું ખંડન કરનારા તેને “ હેમુ વાણીયો” “હેમુ બકાલ”કહી ને ઉતારી પાડતા હતા, આજે પણ ઈતિહાસ મા મોગલો વિષે જેટલું લખાયું છે, એના થી દશમાં ભાગ નું પણ હેમુ વિષે લખાયું નહિ હોય . મોગલો સામે લડનાર, વર્ષો સુધી હુમાયુ ને ભારત ની બહાર રાખનાર આ હિંદુ બાદ્શાહ ને એટલી હદે વિસારી દેવા મા આવ્યો છે કે છેલ્લો હિંદુ બાદશાહ ભારત મા થઇ ગયો એ પણ ઘણા નહિ જાણતા હોય, ઈતિહાસ મા આપણ ને “શેરશાહ નાં સુધારા” વાંચવા મળે છે એમાં આ હેમુ નો મોટો ફાળો હતો. પણ આજે હેમુ કોને યાદ છે..? આ જ થયું પ્રતિભા ખંડન ! વિજેતા નું સન્માન કરવા માટે પરાજિત નાં પરાક્રમો ને વિસારી દેવામાં આવે છે,
વિચાર કરો કે જો રામ પરાજિત થયા હોત કે પાંડવો હારી ગયા હોત તો આપણો ઈતિહાસ તેમના વિજેતાઓ ને ભગવાન સમજતા હોત. જીતેલી પ્રજા હારેલા નું પ્રતિભા ખંડન કરતીજ આવી છે,
જગત ને દશાંસ પદ્ધતિ, શૂન્ય, હિસાબી નામું,શોધનાર , ખગોળ નો મહાન સંશોધક આર્યભટ્ટ , સૌ પ્રથમ કાયદો બનાવનાર મનું. રાજ્ય્શાશ્ત્ર શીખવનાર ચાણક્ય ને આજે કોણ યાદ કરે છે..? એમનું પ્રતિભા ખંડન કરવા માટે જ આજ નાં બુધ્ધીવાદી ઓ કહેતા હોય છે કે આપણે ભૂત કાળ મા આમ કર્યું અને તેમ કર્યું એ ભૂલી ને અત્યારે શું કરીએ છીએ તે ને મહત્વ આપવું જોઈએ, ભૂતકાળ મા રાચ્યા ન કરવું જોઈએ,આ સાચી લાગતી વાત પણ એક પ્રકાર નું પ્રતિભા ખંડન જ છે, આ વૃતિ નો મુખ્ય સૂર એજ હોય છે કે તમે કશુજ કર્યું નથી, તમારા મહાપુરુષો વામણા હતા, તમે ભવ્ય ભૂતકાળ નાં ખોટા ચિત્ર નેજ સત્ય સમજી બેઠા છો.તમારો આયુર્વેદ બોગસ છે, તમારી ઉડયન વિદ્યા માત્ર કલ્પનાજ છે, તમારા વેદો તમારી ગીતા બધું કલ્પિત છે, વિડમ્બના ની વાત તો એ છે કે આપણા જ મહાવિદ્વાન ગણાતા બુધ્ધીવાદીઓ પણ આ પ્રતિભા ખંડ ન નેજ સ્વ્કારે છે, જો તમે આટલા વિદ્વાન છો તો દંતકથા લાગતી આપણી સફળતા વિષે સંશોધન શા માટે કરતા નથી. ? તમારું બધું ખોટું અને મુર્ખાઈભર્યું છે એમ કહેનાર ને કોઈજ ચકાસણી વગર કેમ સ્વીકારી લો છો..?કેમ કૃષ્ણ ની દ્વારકા શોધી કાઢતા..નથી..? તમને ખોટા કહેનારાઓ એ ડૂબેલું ટાઈટેનીક જહાજ શોધી કાઢ્યું તો તમે આપણું “ હાજીકાસમ નું વીજળી જહાજ કેમ શોધી કાઢતા નથી..? તમારી પ્રતિભા નું ખંડન કરનાર ને ત્વરિત સંમતિ આપવી એ આપણી વિદ્વાદ્તા નું પ્રમાણ ગણાતા થઇ ગયા છીએ. વિદેશીઓ આપણ ને ખોટા કલ્પનાશીલ કહે એ તુરતજ માની શા માટે લો છો..? આપણું બધું ખોટું હતું એમ માનવા મા આપણા બુધ્ધીવાદીઓ ગૌરવ લેતા હોય છે.
મારા સ્કૂલ નાં દિવસો દરમ્યાન મારી સાથે બે યહૂદી છોકરાઓ પણ ભણતા હતા, તેઓ આપણા ભગવાન જેવા ગણાતા મહાપુરુષો ને કલ્પના કહી ને હસતા, તે જોઈ ને અમારા સહપાઠીઓ ને જરા પણ રોષ ચડતો ન હતો. આ આપણી સરન્ડર થઇ જવા ની વૃતીજ હતી.
તમારી પ્રતિભા નું ખંડન કરનારાઓ ને તમે પૂજ્ય ગણો છો. આ એજ લોકો છે જે કાબા નાં એક પથ્થર ને પૂજે છે, હજરત નાં વાળ ને સાચવે છે, ગોવા નાં ચર્ચ મા એક મરેલા પાદરી નું શબ માનપૂર્વક સાચવવા મા આવ્યું છે, આ બધું અંધ શ્રધ્ધા નથી, પણ જો તમે મંદિર મા પૂજા કરો તો તે અંધશ્રધ્ધા છે, બધેજ તમે ખોટા છો, તેઓ શીખવે એજ સત્ય છે. આવું આપણા જ વિદ્વાનો પણ સ્વીકારી લે ત્યારે અધોગતિ ની હદ આવી કહેવાય.
પ્રતીભાખંડન હજી પણ ચાલુજ છે, હવે નવી વાતો ફેલાતી જાય છે કે ગાંધીજી અંગ્રેજો ના એજન્ટ હતા, દેશ માટે ગદ્દાર હતા, મુસ્લિમ તરફી હતા, નહેરુ પરિવાર મુસ્લિમ હતો,ફીરોઝ્ગાંધી પારસી નહિ પણ મુસ્લિમ હતા, જેવા જુઠાણા થી આપણી પ્રતિભાનું ખંડન કરવા મા આવી રહ્યું છે, સરદાર ની જ્યાં સુધી રાજકીય જરૂર છે ત્યાં સુધી સરદાર ને માન આપવા મા આવે છે જયારે જરૂર નહિ રહે ત્યારે તેમના મા પણ કોઈ દુષણ શોધી કાઢવા મા આવશે એ નક્કી છે.
આપણી વિરુદ્ધ કાઈ પણ સ્વીકારતા પહેલા વિદ્વાનો એ પુરતી તપાસ કરવી જોઈએ, જો કાલીદાસે તેના કાવ્ય મેઘદૂત મા દર્શાવેલ ભૌગોલિક સ્થળો સાચા છે તો રામાયણ કે મહાભારત નાં સ્થળો ને કલ્પિત ઠરાવતા પહેલા ચોકસાઈ કરાવી જોઈએ, કોઈ કહે એ સ્વીકારી લેવું એ બરાબર નથી. તમારા ઈતિહાસ ને ગલત કહી ને તમારા આખા દેશ ને જુનવાણી. ચમત્કાર મા માનતા લોકો નો દેશ.,સાપ અને મદારીઓ નાં દેશ તરીકે જગત ભાર મા બદનામ કરવા મા આવે છે, પણ દુખ ની વાત એ છે કે આપણા બૌદ્ધિકો પણ કશું તપાસ કર્યા વિના આવું બધું માની લે છે,
મારા એક ફેસબુક મિત્ર વિનસ જાની સુદાન મા રહે છે, તેમણે એક વાર કહ્યું હતું કે ત્યાં નાં લોકો હિંદુ મા સમજતા નથી. મુસ્લિમ ખ્રિસ્તી ને સમજે છે પણ હિંદુ એ શું છે એ તેઓને ખ્યાલ જ નથી. આમ જો આપણે આપણા સંશોધન ને વેગ આપી ને સત્ય નહિ શોધીએ તો એક વખત ભારત અને હિંદુ એ પણ એક કલ્પના મા ખપી જશે એમા કોઈ શંકા નથી.
આપણા વિદ્વાનો મા સંશોધક વૃતિ નો અભાવ છે, અન્ય દશ નાં વિદ્વાનો જે કહે તે આપણા વિદ્વાનો માની લે છે, કદાચ એક વખત એવો પણ આવી કે ભારત નો વડો પ્રધાન મોદી એ એક કલ્પનાજ હતી.કે બંગલા દેશ ઇન્દિરા ગાંધી એ બનાવ્યુ એ પણ હકીકત નથી, પાકિસ્તાન અને ચીન પાછું હઠયું તેની પાછળ આંતર રાષ્ટ્રીય કારણો હતા, કે પછી કાશ્મીર ઉપર ભારતીયો ખોટી રીતે દાવો કરતા હતા. આવું સ્ટેટ મેન્ટ કોઈ વિદેશી વિદ્વાન આપે એટલીજ વાર છે, પછી જોઈ લેજો આપણા વિદ્વાન સંશોધકો ને….!

Posted ઓક્ટોબર 27, 2017 by sureshmsheth67 in Uncategorized