આપણે રાષ્ટ્રભક્ત કેમ નથી..?   Leave a comment

આપણે દેશ ભક્ત અથવા રાષ્ટ્રભક્ત કેમ નથી,,?

છેક એવું તો ન કહેવાય, આપણે આપણા દેશ ને ચાહિયે છીએ, આપણા રાષ્ટ્ર ને પણ પ્રેમ કરીએ છી એ, પણ એમાં રાષ્ટ્ર માટે ફના થઈજવાની લાગણી ઓછી દેખાય છે, એનું એક કારણ આપણ ને બહુ મોટા સંઘર્ષ પછી આઝાદી નથી મળી, બહુજ સહેલાઇ થી, લોહી વહાવ્યા વીના આપણે આઝાદ થયા છી એ, અલબત્ત આઝાદી માટે અથવા કહો કે વિદેશીઓ ની ધૂંસરી ને ફગાવી દેવા નાં સંનિષ્ઠ પ્રયત્નો થયા છે,અને એ માટે અનેક વીરો એ બલિદાન આપ્યા છે, પણ એ પણ સત્ય છે કે તેમના બલિદાન નો લાભ તો ઘરેબેસી ને તમાશો જોતા રહેનારાઓ નેજ મળ્યો છે, દેશ ના મોટાભાગ નાં લોકો ને તો વગર માગ્યે, વગર પ્રયત્ને આઝાદી મળી છે એટલે તેમને એ આઝાદી ની યોગ્ય કીમત સમજાઈ નથી. આઝાદી નો અર્થ એ લોકો એ મનફાવે તેવી લૂંટ ચલાવવી એવોજ કર્યો છે, શહીદો, ભોગ બનનારાઓ અને લોહી વહાવાનારાઓ ભુલાતા ગયા છે, અને તકવાદી વ્યક્તિઓ, તકવાદી સમાજ અને તકવાદી નાગરીકો થવા માંડ્યા છે, એવીજ રીતે રાજકારણ પણ તકવાદી અને પોતાના જ ખિસ્સા ભરવા વાળા લોકો થી ભરચક થઇ ગયું છે, બધેજ ખાયકી, ભ્રષ્ટાચાર, અને સ્વાર્થ જોવા મળે છે, ભંગાર રસ્તાઓ બનાવનારાઓ, તકલાદી પૂલ બનાવનારાઓ, જાહેર મિલકતો ને નૂકશાન કરનારાઓ એવું નથી સમજતા કે આ દેશ પ્રત્યે ગદ્દારી છે, વિવિધ માગણીઓ ને લઇ ને આંદોલનો કરવા, એ દરમ્યાન દેશ ની મિલકતો નો નાશ કરવો એ રાષ્ટ્રપ્રેમ નથી.
આપણે બધાજ પોતાના વતન ને, પોતાની જ્ઞાતિ ને, પોતાના માર્યાદિત સમાજ ને ચાહિયે છી એ, પણ એક ભારતીય તરીકે નું અભિમાન આપણે ધરાવતા નથી. હું હિંદુ છું, હું બ્રાહ્મણ છું, હું વણિક છું, હું રાજપૂત છું, હું પછાતવર્ગ નો છું, કે હું મુસ્લિમ છું અથવા ક્રિશ્ચિયન છું એવું અભિમાન આપણે લેતા હોઈએ છીએ, પણ હું ભારતીય છું એવું આપણે છેક છેલ્લે જ કહેતા હોઈએ છીએ, એ પણ આપણ ને પરાણે શીખવવા મા આવે છે એટલે, કોઈ ને પંજાબી હોવાનું ગૌરવ હોય છે, કોઈ ને કાઠીયાવાડી હોવા નો ગર્વ હોય છે, કોઈ પોતા ને ગુજરાતી મરાઠી બંગાળી કે સાઉથ ઇન્ડિયન હોવા નો ગર્વ ધરાવતા હોય છે, પણ ભારતીય હોવાનું બહુ યાદ નથી રહેતું.
અલબત્ત એનું એક કારણ છે, ભારતીયો અંદરો અંદર “હું ભારતીય છું” એવું કહેતા નથી, પણ બહાર નાં દેશો મા જાય ત્યારે પોતે ભારતીય છે એવું કહેવુજ પડે છે, કારણ એ દેશો મા નાતજાત, ઊંચ નીચ, બ્રાહ્મણ ક્ષત્રિય નો ભેદ કોઈ સમજી શકતું નથી. તમે અમેરિકા કે બ્રિટન મા જઈ ને કહો કે હું બ્રાહ્મણ છું અથવા હું લોહાણા છું, કે પટેલ છું તો કોઈ સમજી શકતું નથી તેમને મન તો તમે ભારત થી આવનાર વ્યક્તિ છો અને તમારે પણ બધું ભૂલી ને પોતાની જાત ને ભારતીય કહેવું પડે છે,
એક બીજું પણ નિરિક્ષણ છે, એક તો ભારત ઘણો વિશાળ દેશ છે, એમાં કોઈ એકજ ધર્મ, જ્ઞાતિ ,જાતી, નથી, એટલે પોતાની જાત ને અન્ય ભારતીયો થી જુદા બતાવવા માટે દરેક પોતાની જ્ઞાતિ પેટા જ્ઞાતિ, વતન, નો ઉપયોગ કરવો પડે છે, મુસ્લિમ દેશો મા બધાજ મુસ્લિમ જ હોય છે, ક્રિશ્ચિયન દેશો મા બધા ક્રિશ્ચિયન જ હોય છે, યહૂદી દેશ માં બધાજ યહૂદી હોય છે, તેમના કોઈ પેટા પ્રકારો નથી હોતા, એટલે તેમને પોતાનાં જેતે દેશ નાં નાગરિક તરીકેજ ઓળખ મળતી હોય છે,જ્ઞાતિ, જાતી, ધર્મ ,સંપ્રદાય પેટા સંપ્રદાય, એ બધું આપણા દેશ માજ જોવા મળે છે,આપણા મા ભારતીય હોવું એ સૌથી છેલ્લે કહેવાની વાત હોય છે,
આનું એક બીજું પણ કારણ છે, જરા કડવું લાગશે , પણ કહેવું પડે છે કે આમ જુઓ તો ભારત એક દેશ તરીકે ખાસ નામના પામી શક્યો નથી. દરેક ને પોતાની જાતી નું પોતાના વતન નું વળગણ હોય છે કારણ એ જાતિઓ એ જ્ઞાતિઓ એ સમયાંતરે કોઈ ને કોઈ ગૌરવ પૂર્ણ અથવા પરાક્રમ થી યુક્ત કામગીરી બજાવી હોય છે, પણ એ કામગીરી સમગ્ર ભારત નાં નામ ઉપર ચડતી નથી. આપણે ત્યાં રાજપૂતો નાં પરાક્રમો રાજપૂતો ને ગૌરવ અપાવે છે, તો વણિકો નાં વ્યાપાર સાહસો , અથવા બ્રાહ્મણો ની વિદ્યા સાધના કે ખેડૂતો ની હરિયાળી અને શ્વેતક્રાંતિ તેમને ગૌરવ અપાવે છે, પણ એ બધી સિદ્ધિ ભારત દેશ ને નહિ પણ જે તે જાતિઓ ને મળે છે,
બીજી રીતે જોઈએ તો ભારતે એક હજાર વર્ષ થી પરાજય નોજ સામનો કર્યો છે, વિદેશી આક્રમકો, વિદેશી વેપારીઓ એ ભારત નાં નાગરીકો ને છેલ્લી ઘણા વર્ષો થી પદ દલિત બનાવી રાખ્યા છે, આંતર રાષ્ટ્રીય સ્તરે ભારતે કોઈ દાખલારૂપ કામગીરી બતાવી નથી, માત્ર ક્રીકેટ ની રમત મા ભારતે કઈક નૂર બતાવ્યું તે પણ હમણા થોડા વખત થી. આપણે પાડોશી રાજ્યો ની ઘુસણખોરી અટકાવી શકતા નથી, યુધ્ડો મા આપણે ઘણી ભૂમિ દુશ્મનો એ દબાવી છે, કાશ્મીર લગભગ હાથ થી જવા બેઠું છે, કૃષિ ઉત્પાદન ક્ષેત્રે, ઔદ્યોગિક ક્ષેત્રે, પેયજળ કે વીજળી નાં ક્ષેત્રે આપણે ઘણા પાછળ છી એ, ઓલમ્પિક ની રમતો મા આપણે ભાગ્યેજ એક બે સુવર્ણ ચંદ્રકો મેળવી શક્યા છીએ, પ્રામાણિક વ્યાપાર, પ્રામાણિક કર્મચારીઓ અને જવાબદાર નાગરિક તરીકે આપણે બહુ જળકી શક્યા નથી, દાણચોરી, કરભારણ, સોષણખોરી , લાંચ રુશ્વત , ગરીબી, અન્યાય, એક બીજા ને છેતરવા ની વૃતિ, ઓછી મહેનતે વધુ લાભ પ્રાપ્ત કરવા ની આપણી વૃતિ વિગેરે નાં કારણે આપણા નાગરીકો ને પોતાના ભારતદેશ તરફ ગૌરવ થાય એવું વાતાવરણ જ બનતું નથી. એટલેજ કોઈ પોતાને ભારતીય નહિ પણ વિવિધ નામે ઓળખાવતા રહે છે.
રાષ્ટ્રપ્રેમ ત્યારેજ જાગે જયારે રાજ્ય્કરતાઓ ને નાગરીકો ની ચિંતા હોય, નાગરીકો ને વધુ મા વધુ સુવિધા આપવા મા આવતી હોય,તેમની કાળજી લેવાતી હોય, તેમણે ભરેલા કરવેરા સામે તેમને મહત્તમ સેવા મળતી હોય, સ્વચ્ચતા, અનાજ્પાની, આવાસ વસ્ત્રો નાગરીકો ને વિના સંઘર્ષ મળી જતા હોય તો એવા દેશ નાં નાગરીકો પોતાના દેશ નું રાષ્ટ્ર નું અભિમાન લઇ શકે, જયારે અહી તો શોષણ, અન્યાય, બિનસલામતી જ જોવા મળતી હોય તો રાષ્ટ્રપ્રેમ કયા પાયા ઉપર વિકસે..?ભૂખ્યા, શોષિત, ગટર જેવા સ્થળો એ રહેનાર નાગરિક ને કેવી રીતે દેશ ઉપર પ્રેમ આવે..?માત્ર સૂત્રો પોકારવા થી કોઈ નું પેટ ભરાતું નથી. મુઠ્ઠીભર રાજ્યકર્તાઓ, શ્રેષ્ઠીઓ,ઉદ્યોગપતિઓ ,અમલદારો સિવાય આ દેશ મા સામાન્ય નાગરિક ને શું મળે છે કે તેઓ પોતા ના દેશ તરફ પ્રેમ દર્શાવે..? દેશ પ્રેમ કે રાષ્ટ્રભક્તિ કોઈ કુદરતી લાગણી નથી, પણ એક સંગઠન તરીકે તેનો આવિષ્કાર કરવા મા આવ્યો છે, પણ જો એ સંગઠન નો કોઈ લાભ સામાન્ય વ્યક્તિ ને ન મળે તો એ રાષ્ટ્રપ્રેમ ક્યા સુધી જીવંત રહે..?ચારે તરફ લૂંટ, ખાયકી, અને ખીસ્સાભારવા ની પ્રવૃત્તિ ચાલતી હોય તો જેને તક મળે એ પણ એમાં જુકાવેજ ને..! તેને મોટા આદર્શો બતાવી ને ક્યા સુધી રોકી શકાશે..?એક શહેર મા રસ્તો બનાવનાર કોન્ત્રાક્તર જો નબળો માલ વાપરે અને બદલા મા તેના અમલદારો ને હપ્તો પહોંચાડે, તો એ રસ્તા નું કામ કરનાર મજૂર પણ પોતાના કામ મા ચીવટ શા માટે બતાવે..?
રાષ્ટ્રભક્તિ નો ઉપદેશ સામાન્ય લોકો ને ભરમાવવા નિજ એક યુક્તિ છે,રાષ્ટ્ર ને વફાદાર રહેવું જોઈએ, પણ એ ઉપદેશ બીજાઓ માટેજ રહી જાય છે, કોઈ પોતે પોતાનો લાભ જતો કરતુ નથી. ત્યાગ તમે કરો, રાષ્ટ્રભક્તિ તમેં કરો ,ટેક્ષ તમે ભરો,ફંડફાળો તમે આપો,દેશ માટે શહીદ તમે થાઓ, દુષ્કાળ, અતિવૃષ્ટિ,અછત, હોનારતો નો ભોગ તમે બનો, અમને અમારું ઘર ભરવા નું કામ કરવા દો , તમને ખાવા ન મળે, શુદ્ધ પાણી ન મળે, તમારા ઉત્પાદન નાં યોગ્ય ભાવ ન મળે, રસ્તા ઉપર તમારી છેડતી થાય, તમારી બહેન દીકરીઓ ઉપર બળાત્કારો થાય,પોલીસ તમનેજ ધમકાવતી હોય, અને લાંચ વિના કોઈ સરકારી કામ ન થતું હોય, તે છતાં રાષ્ટ્ર તરફ તમારી ભક્તિ ઓછી ન થવી જોઈએ,તમે ફૂટપાથ ઉપર સુતા હો, કોઈની બેફામ કાર નીચે ચગદાઈ જતા હો, કાયદા નાં રક્ષકો આવા પૈસાદાર ગુન્હેગારો નોજ પક્ષ લેતા હોય, તો એવું થયા કરે, તમારી રાષ્ટ્રભક્તિ મા ઓટ આવવી ન જોઈએ, અમે તો કેટલે સ્થળે ધ્યાન આપીએ..?અમારે વિદેશો મા પ્રવાસ કરવા નાં હોય , ઘુસણખોરો ને ભેટસોગાદો આપવાની હોય,એમાં આવું બધું ક્યા જોવા રહીએ..? રાષ્ટ્રપ્રેમ એ નાગરીકો ની ફરજ છે,સામે અમારી ફરજો અમને શીખવવા ની જરૂર નથી.
આવું છે આપણું રાષ્ટ્ર, અને આપણો દેશ…!પછી કઈ પ્રેરણા નાં આધારે લોકો દેશપ્રેમી થાય..?દેશ દ્રોહી ઓ નાં પક્ષ મા આ બધું નથી લખાયું, પણ દેશ એટ લીસ્ટ એવો તો હોવો જોઈએ ને કે નાગરીકો તેને પરાણે પ્રેમ કરે…!તમે જેટલો કહો એટલો ટેક્ષ અમે ભરીયે, જયારે આપત્તિ આવે ત્યારે ફંડફાળો પણ અમે ઉઘરાવીયે, સરહદ ઉપર આપણા સૈનિકો મરતા રહે, અને તમે ભાષણો કરતા રહો, તમને દેશપ્રેમ નહિ પણ તમારું જ હિત પસંદ છે, લોકો મરતા રહે અને તમે સાંસદો ની ખરીદી મા જનતા નાં નાણા ઉડાવ્યે જાઓ, જે દેશ મા ગટર નાં કીડા જેવું જીવન જીવવા ની ફરજ પડતી હોય એ દેશ નાં રાજ્યકર્તાઓ દેશપ્રેમ ની દુહાઈ કઈ રીતે આપી શકે..?
આ કોઈ મોદી વિરોધી કે અન્ય ની તરફેણ ની વાત નથી પણ દેશ ની જે પરિસ્થિતિ છે એ તરફ જ નિર્દેશ કરવા મા આવ્યો છે, આજે અમેરિકન કે બ્રીટીશર ની જેમ કોઈ અભિમાન પૂર્વક ભારતીય શબ્દ કેમ નથી ઉચ્ચારતું એનો આ શક્ય તેટલો યથાશક્તિ ખુલાશો છે.

Advertisements

Posted ઓગસ્ટ 2, 2017 by sureshmsheth67 in Uncategorized

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: